Բովանդակություն
Ամենաընթերցվող

  • Կառաջադրվեն այնպիսի պայմաններ, որոնցից Հայաստանը հնարա ...
  • Նիկոլ Փաշինյանը Ադրբեջանի նախագահից կլսի մեր երկրի հստա ...
  • 10 ԱՊՇԵՑՈՒՑԻՉ ՓԱՍՏԵՐ, ՈՐՈՆՔ ԿԶԱՐՄԱՑՆԵՆ ՀԱՅԵՐԻՆ
  • ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարը ողջունել է Ալիևի ու Փաշինյանի ...
  • ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահները հանդես են եկել հայտարա ...
  • Եթե Հայաստանը հետագայում ևս խուսափի Ադրբեջանի հետ սուբս ...
  • Հազարավոր զինվորներ զոհվեցին հանուն ոչնչի - Հակոբյան Ան ...
  • Հայաստանը արդեն երկար ժամանակ է փորձարկում է ՀԱՊԿ-ի մ ...
  • Ադրբեջանական բանակի հզորությունը ուժ է հաղորդում դիվանա ...
  • Փաշինյանի և Տոնոյանի պոպուլիստ հայտարարությունները նախա ...
  • Օրացույ
    «    Апрель 2019    »
    ПнВтСрЧтПтСбВс
    1
    2
    3
    4
    5
    6
    7
    8
    9
    10
    11
    12
    13
    14
    15
    16
    17
    18
    19
    20
    21
    22
    23
    24
    25
    26
    27
    28
    29
    30
     
    Կարծիք
    Վիճակագրությո



    Flag Counter

    Մ.Ա.Կորոբով. «Մեծ կեղծիկ, կամ հայոց ցեղասպանուտյան մասին առասպել»

    irevanaz.comՆախ նշենք, որ Օսմանյան կայսրության պարագլուխները մինչեւ պատերազմական գործողությունների մեջ մտնելը հանդիպել էին դաշնակների հետ, հուսալով ապավինել նրանց պաշտպանությանը: Հատկանշական է, որ դաշնակներն իրենց հերթին նրանց խոստացել էին, որ որպես այդ երկրի օրենքին հնազանդ քաղաքացիներ պատրաստ են իրենց զինվորական պարտքը կատարել երկրի առջեւ:

    Սակայն, հենց որ Ռուսաստանը պատերազմ հայտարարեց Օսմանյան կայսրությանը, դաշնակցական ընկերության պաշտոնական “Հորիզոն” թերթում լույս տեսավ հետեւյալ հայտարարությունը. “Հայերն առանց որեւ է տատանման հանդես եկան Անտանտայի պետությունների կողմից: Դաշնակներն իրենց բոլոր ռազմական ուժերը ներկայացրին Ռուսաստանի տրամադրությանը եւ սկսեցին ստեղծել կամավորականների գումարտակ”:

    Դաշնակցական կոմիտեն իր զինված ջոկատներին, որոնք Օսմանյան Կայսրության ներսում նախապատրաստվում էին ապստամբության, այսպիսի մի հրաման տվեց. “Հենց որ ռուսական բանակն անցնի սահմանը, իսկ օսմանյան բանակը սկսի հետ նահանջել, անհրաժեշտ է ամենուրեք բարձրացնել ապստամբություն: Այսպիսով օսմանյան բանակը կհայտնվի երկու կրակի արանքում: Մի կողմից ռուսների հարձակումը, մյուս կողմից հայկական զինվորները թուրքական բանակի շարքերը լքելով կկազմավորեն զինված պարտիզանական ջոկատներ եւ կմիանան ռուսական բանակին”: Հայ ազգամոլ սադրիչների հրահանգում ասվում էր. “Մենք պետք է օգտագործենք բոլոր միջոցները, որպեսզի օժանդակենք Անտանտայի պետություններին, բոլոր ուժերը ներդնենք հանուն Հայաստանի հաղթանակի, հանուն Կովկասյան Կիլիկիայի հաղթանակի եւ մասնավորապես Ռուսաստանի հաղթանակի”:

    Նույնիսկ Վան վիլայեթից ընտրված Օսմանական խորհրդարանի հայ ներկայացուցիչ Փափազյանը պարտիզանական զինված ջոկատի ղեկավար դառնալով կռվում էր իր երկրի, ժողովրդի դեմ: Նա տպագրել էր հետեւյալ բովանդակությամբ հայտարարություն. “Կովկասի հայկական կամավորների զինված ջոկատները պետք է նախապատրաստվեն պատերազմական գործողությունների: Նրանք պետք է դառնան ռուսական բանակի առաջամարտիկներ, որպեսզի ռուսներին օգնեն գրավելու հայերի բնակեցված շրջանների կարեւորագույն ռազմական հենակետերը, դրանից հետո շարժվեն դեպի Անադոլու, որպեսզի այնտեղ միանան արդեն կազմավորված հայկական զորամիավորումներին”:

    Պատերազմական գործողությունների ժամանակ հայերը լքում էին օսմանական բանակը եւ աննկատ միանում ռուսական բանակին: Հայերից շատերը միանալով ստեղծում էին ավազակային կազմավորումներ: Հայ ավազակաները այդ զենքերը եւ ռազմական հանդերձանքը տարիներ շարունակ հավաքել ու պահել, թաքցրել էին հայկական եկեղեցիներում եւ դպրոցներում: Հայ ազգայնամոլ սադրիչները հարձակվելով օսմանյան զենքի եւ պարենի պահեստների վրա, կողոպտում էին պահեստներում եղած զենքերն ու պարենային մթերքները:

    Պատերազմը սկսելուց մի քանի ամիս անց հայկական զինված ջոկատները երկրի արեւելյան մասում սկսեցին վանդալիստական հարձակումներ գործել թուրքական քաղաքների, շրջանների, ավանների ու գյուղերի վրա եւ ֆիզիկապես բնաջնջել խաղաղ եւ անմեղ թուրք բնակիչներին: Հայ ազգայնամոլ սադրիչները կազմալուծում էին օսմանյան բանակը, քարուքանդ էին անում ճանապարհներն ու կամուրջները, հարձակվում էին քարավանների վրա: Հայ կամավորականների գազանություններն այնքան դաժան էին, որ ռուսական հրամանատարությունը ստիպված եղավ նրանց հանել պատերազմական գործողություններից եւ ուղարկել թիկունք:

    Այն ժամանակվա ռուսական սպաները գրում էին, որ հայերը թուրքերի հանդեպ այնպես անողոք էին վարվում, այնպիսի հանցագործություններ էին գործում, որ մարդու մազեր էր փշաքաղում:

    Ռուսները չէին պատկերացնում, որ անմարդկային վերաբերմունքը եւ դաժանությունը այդչափ անսահման կարող է լինել, նույնիսկ իրենց աչքերին չէին հավատում, որ մարդկանց կարելի է այդչափ խոշտանգել եւ տանջամահ անել:

    Հարկ է նշել, որ հայ սադրիչների գազանությունները ոչ միայն թուրքերի եւ այլ մահմեդականների հանդեպ էին: Ազգայնամոլ դաշնակները չէին խղճում նույնիսկ հույներին եւ հրեաներին: Նրանք Տրապիզոնում եւ նրա շրջակայքում ֆիզիկապես ոչնչացրին հազարավոր հույների, Հակկարայի շրջանում շրջապատեցին բոլոր հրեաներին եւ ֆիզիկապես ոչնչացրին:

    Այս բոլոր չարագործությունների եւ հանցագործությունների նպատակն էր, պաշտպանել միայն հայերին այն տարածքներում, որտեղ նախատեսված էր ստեղծել նոր հայկական պետություն: Մնացած բոլոր բնակիչները անզթորեն ֆիզիկապես բնաջնջվում էին, կամ էլ փախուստի դիմելով մի կերպ, հրաշքով փրկվում էին ֆիզիկական բնաջնջման վտանգից: Ռուսական բանակի սպաներից մեկը նկատել էր, որ հայերից խիղճ կամ գթություն սպասելն անիմաստ էր:

    Օսմանյան խորհրդարանի նախկին ներկայացուցիչ, Էրզրումից ընտրված պատգամավոր՝ Գարեգին Պաստերմաջյանը, որն ընտրել էր հեղափոխական նոր անուն՝ Արմեն Կարո անունը, ղեկավարում էր հայկական առաջին զորամիավորումը, որը ռուսական զորամասերի հետ ներխուժել էր Օսմանյան Կայսրության տարածքը:

    Օսմանական կայսրության խորհրդարանի մի այլ պատգամավոր' Համբարցում Բոյաջյանը՝ “Մուրադ” մականունով, ղեկավարում էր թուրք գյուղացիներին սրի քաշող հայ պարտիզանական ջոկատը: Նա հրամայել էր՝ “Ոչնչացնել բոլոր թուրք երեխաներին, քանզի նրանք մեծ վտանգ են սպառնում հայ ազգին: Օսմանական խորհրդարանի նախկին անդամ Փափազյանը պարտիզանական ջոկատներ է ուղարկում Վան, Բիթլիս եւ Մուշ, որտեղ նրանք ահաբեկչական գործողություններ են իրականացնում թուրքերի հանդեպ: 1915 թվականի մարտին ռուսական զորքերը սկսեցին շարժվել դեպի Վան:

    Ապրիլի 11-ին Վանի զինված հայերը ապստամբություն բարձրացրին եւ ոչնչացրին մոտակա տարածքի բոլոր թուրքերին, որպեսզի ապահովեն ռուսների կողմից Վան քաղաքի գրավումը: Դրա համար էլ բոլորովին զարմանալի չէ, որ Նիկոլայ II-րդը Վանի հայ հեղափոխական կոմիտեին հեռագիր է ուղարկում 1915 թվականի ապրիլի 12-ին, որով շնորհակալություն է հայտնում Ռուսաստանին ծառայելու համար: Ստեղծված իրավիճակում, երբ հակառակորդի բանակը լայն հարձակում էր գործում Արեւելքում, հայ պարտիզանները ցանում էին մահ եւ ավերվածություններ եւ թիկունքից հարձակվում էին օսմանյան բանակի վրա:

    Իշխանությունները հատուկ որոշում ընդունեցին, ըստ որի պատերազմական գործողությունների շրջաններից հայերը տեղահան էին արվում եւ ուղարկվում պատերազմից չեզոք տարածքներ: Ըստ երեւույթի դա օրենքով արդարացված էր ինքնապաշտպանության առումով: 1915 թվականի ապրիլի 24-ին հայ հեղափոխական կոմիտեներն արդեն փակվել էին եւ չէին գործում: Ձերբակալվեցին 235 հեղափոխականներ, որոնք մեղադրվում էին պետության դեմ ուղղված գործունեության համար: Ի դեպ, այս ձերբակալությունների տարեթիվը՝ այսինքն 1915 թվականի ապրիլի 24-ը ամբողջ աշխարհում հայերը նշում են որպես հայոց ցեղասպանության օր: Սակայն, հակառակ այդ ցնդաբանության, որ մոգոնել են հայերը, դա վերաբերում է ոչ միայն թուրքերին, այլ բոլոր մահմեդականներին, որոնց հայերը իրենց թշնամիներն են համարում, պատերազմի ժամանակ ոչ ապրիլի 24-ին, եւ ոչ էլ երբեք հայերի հանդեպ ոչ մի ցեղասպանություն չի իրագործվել:

    Փաստերն ու փաստարկումները վկայում եւ ապացուցում են, որ Օսմանյան նախարարության խորհուրդը այն ժամանակ արձակեց հետեւյալ հրամանագիրը. “Տեղահան արված եւ նոր բնակավայրեր տեղափոխված հայերը պետք է ապահովվեն կենսական բոլոր պայմաններով եւ հարմարություններով: Ապահովել նրանց կյանքի եւ սեփականության անձեռնմխելիությունը: Ապահովել նրանց նորմալ ապրելակերպը մինչեւ նրանց նոր տներում բնակեցվելը: Հաշվի առնելով նրանց նախկին սոցիալ-տնտեսական վիճակը, պետք է նրանց հատկացնել հող եւ ունեցվածք: Այս հրահանգը պետք է կատարել այնպես, որպեսզի խուսափել ինչպես հայերի, այնպես էլ մուսուլմանների ֆիզիկական բնաջնջումից: Ճամբարներում գտնվող տեղահան արված հայերի վրա հարձակման դեպքում պետք է անհրաժեշտ միջոցներ ձեռնարկել նրանց պաշտպանության համար”:

    Հայերը հարավային Անադոլուց տեղափոխվում էին հիմնականում Սիրիա եւ Պաղեստին, իսկ հյուսիսից եկածները հանգրվանում էին Իրաքում: Այդ ժամանակ տեղափոխվել էին ընդամենը 700 հազար մարդ: Եվ բնական է, որ դրանց թվում կային որոշ կորուստներ պատերազմական գործողությունների ժամանակ եւ երկրում տիրող բանդիտիզմի հետեւանքով: Այդուհանդերձ պետք է նկատի ունենալ, որ հայերի տեղահանությունը եւ բնակեցումը տեղի էր ունենում այն ժամանակ, երբ երկրում խիստ կարիք էր զգացվում վառելիքի, սննդամթերքի, դեղորայքի եւ այլ ռեսուրսների: Երկրում տիրում էր զանգվածային համաճարակ եւ այլ հիվանդություններ: Չարժե մոռանալ, որ պատերազմի ժամանակ զոհվեցին օսմանյան բանակի 90 հազար զինվորներ եւ 3-4 միլիոն քաղաքացիներ, որոնք պատկանում էին տարբեր ազգի, տարբեր կրոնի եւ տարբեր դավանանքի:

    Անկասկած, հազարավոր հայեր, ենթարկվելով տեղահանության, ստիպված կրեցին բազմաթիվ ու բազմազան տանջանքներ եւ զրկանքներ: Ի դեպ, նրանցից շատերը մահացան ճանապարհին հիվանդության պատճարով եւ տեղափոխության ծանր չարչարանքների հետեւանքով: Այնուամենայնիվ տեղի ունեցած դեպքերն ու իրադարձություններն անվանել “XX-րդ դարի առաջին ցեղասպանություն” որն իբրեվ թուրքերն իրականացրել են հայերի դեմ, ճիշտ չէ եւ անարդարացի է եւ անհիմն բարձրացված հարց է հայերի կողմից, քանզի այդ բոլորը համարվում է անամոթաբար հորինված սուտ, եւ պատմական փաստերի ու փաստարկումների բացեիբաց աղավաղում:

    Ելնելով դրանից, այսպես կոչված “հայոց ցեղասպանության” մոգոնողները գոնե նախքան դրա մոգոնելը կծանոթային ցեղասպանության սահմանման հետ, թե որն է կոչվում ցեղասպանություն, որը ձեվակերպվել է Միավորված Ազգերի Կազմակերպության կողմից 1948 թվականին, որտեղ պարզ եւ առանց շեղման ասված է, որ ցեղասպանություն չի կարող կիրառվել այն դեպքում, երբ խոսք չի գնում այս կամ այն խմբի մարդկանց մասնակի կամ ամբողջությամբ կանխամտածված ձեւով ոչնչացման մասին: Ոչ անցյալում եւ ոչ էլ հիմա չի կարելի ապացուցել, որ այդպիսի բան է պատահել: Բոլորովին սուտ, հերյուրանք եւ զրպարտություն է թուրքերի դեմ հայերի անհիմն բարձրացրած ցեղասպանության հարցը: Այդ իսկ պատճառով հայ ազգայնամոլներն ու նրանց կեղծարարություններին հավատացողները լավ կանեն, եթե իրենց մեջ տղամարդկություն գտնեն եւ հրաժարվեն անհիմն, այսպես կոչված “ցեղասպանության” եւ հողային հարցերից: Ինչպես սիոնիստները, այնպես էլ հայ ազգայնամոլներն ունեն շատ մեծ ֆինանսական հնարավորություններ ու մեծ հեղինակություն են վայելում միջազգային արենայում եւ կարողանում են ազդել միջազգային հանրությանը, սակայն ճշմարտությունը նրանց կողմը չէ: Դրա համար էլ նրանք ապարդյուն ջանքեր են թափում:

    Արդեն հասել է ժամը, որ հայ ազգայնամոլները վերջ տան անիմաստ, հիվանդագին եւ մազոխիստորեն փորփրել վաղուցվա անցյալը եւ փորձեն այն համապատասխանեցնել իրենց ազգային եսասիրական հասկացությանն ու պատկերացումներին: Դրա փոխարեն հարկ է դա միանգամից նետել պատմության անցյալը, եւ եթե ուսումնասիրենք պատմական ռեալիզմը, եւ ոչ թե հետեւենք կեղծարարություններին ու հերյուրանքներին, ապա կտեսնենք, որ ցեղասպանություն ասած բանը տեղի չի ունեցել:

    “Զերկալո”, 21 ապրիլ 2007 թ.


    Печать
    

    Добавление комментария

    Ваше Имя:
    Ваш E-Mail:
    Код:
    Включите эту картинку для отображения кода безопасности
    обновить, если не виден код
    Введите код:

    Օրվա լուր

    


    ԱԴՐԲԵՋԱՆԻ ԱԳՆ. «ԿԱՆԱԴԱՆ ՀԵՐԹԱԿԱՆ ԱՆԳԱՄ ՀԱՅՏԱՐԱՐԵԼ Է, ՈՐ ՉԻ ՃԱՆԱՉՈՒՄ ԱՅՍՊԵՍ ԿՈՉՎԱԾ «ԼԵՌՆԱՅԻՆ ՂԱՐԱԲԱՂԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ»

    Կանադայի խորհրդարանում Լեռնային Ղարաբաղի հայկական անջատողական վարչակարգի հետ բարեկամական խմբի ստեղծման մասին տեղեկատվությանը չի արտացոլում իրականությունը:

    Հայ-ադրբեջանական հակամարտության կարգավորման հարցում Կանադայի դիրքորոշումը մնում է անփոփոխ և այդ մասին բացահայտ նշվում է՝ Կանադայի կողմից արտաքին գործերի նախարարությանը ուղղված նոտայում:

    Այսպես, նոտայում Կանադան հերթական անգամ հայտարարել է, որ ճանաչում է Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը՝ միջազգայնորեն ճանաչված սահմանների շրջանակնեում, չի ճանաչում այսպես կոչված «Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունը» կամ նրա պաշտոնական ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև աջակցում է՝ հակամարտության լուծման վերաբերյալ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ջանքերին:

    Հրատապ լուրեր

    

         ԲԱՆԱԿՑԱՅԻՆ ԳՈՐԾԸՆԹԱՑ    
    ԱՄՆ-ը առաջարկել են Ղարաբաղի հարցը քննարկել Վաշինգտոնում-Էլմար Մամեդյարով

    

         ՓՈՐՁԱԳԵՏԻ ԿԱՐԾԻՔ    
    Փաշինյանի հայտարարություններին ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի կողմից արձագանքի բացակայությունը կարող է վատ ավարտ ունենալ – Գրիգորի Տրոֆիմչուկ

    

         ԲԱՆԱԿՑԱՅԻՆ ԳՈՐԾԸՆԹԱՑ    
    Եվ Երևանը, և Բաքուն հետաքրքրված են, որ Ղարաբաղի մասին վերջին պայմանավորվածությունները չմնան թղթի վրա - Սերգեյ Լավրով

    Վերլուծական

    

       ՂԱՐԱԲԱՂՅԱՆ ՀԱԿԱՄԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆ  
    Հազարավոր զինվորներ զոհվեցին հանուն ոչնչի - Հակոբյան Աննան

    

         ԿՈՌՈՒՊՑԻԱ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՁԵՎՈՎ     
    Միրզո Արարատյան. «Ռուբեն Վարդանյանը բռնվեց»

    

         ՆՈՐ ՀԱՅԱՍՏԱՆ    
    Սորոսի «երեխաները» Հայաստանում

    Տեսանյութեր

    

    ԱԴՐԲԵՋԱՆ. ԻՐԱԿԱՆ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ

    

    10 ԱՊՇԵՑՈՒՑԻՉ ՓԱՍՏԵՐ, ՈՐՈՆՔ ԿԶԱՐՄԱՑՆԵՆ ՀԱՅԵՐԻՆ

    

    США проводят тренинги по подрывной деятельности в России

    irevanaz.com

    Հարցազրույց

    

         ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ    
    Սմբատ Կարախանյան. «Ռուսաստանում կա կարծիք, որ առաջիկա վեց ամսում Հայաստանը 50 հազար մարդ է լքելու»

    

    irevanaz.com

         ՈՒՂԵՐՁ ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻՆ    
    Արսեն Բաղդասարյան. «Օգնեք տուն վերադառնամ» - ՎԻԴԵՈ

    

    irevanaz.com

         ՀԵՏԱԶՈՏՈՂԻ ԿԱՐԾԻՔ      
    Ֆիլիպ Էկոզյանց. «Լեռնային Ղարաբաղը Ադրբեջանի հողն է»

    Ով ով է Հայաստանում

    

    irevanaz.com

    Նիկոլ Վովայի Փաշինյան՝ Հայաստանի Հանրապետության 16-րդ վարչապետ

    

    irevanaz, irevan

    Կարեն Վիլհելմի Կարապետյան – Հայաստանի Հանրապետության նախկին վարչապետ

    

    irevanaz.com

    Հարությունյան Դավիթ Էդոնիսի - Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության անդամ

    Մամուլում

    

    Իշխանությունը վաճառում է ազատությունը, կամ նոր Հայաստանի դեգրադացիան

    Նախկին նախագահ Սերժ Սարգսյանի եղբայրը՝ Ալեքսանդր Սարգսյանը, պետությանն է փոխանցել 18.5 միլիոն դոլար։ Անհատույց։ Սա ոչ թե դեղին մամուլի հրապարակում է կամ բամբասանք, այլ ՀՀ կառավարության աշխատակազմից՝ լրատվամիջոցներից մեկին ուղարկված գրավոր պատասխան։ Այդ մասին «ՍիվիլՆեթ»-ին գրավոր...։

    

    «168 ժամ». «Նիկոլ Փաշինյանի հերթական նվերը Պուտինին»

    «Հայաստանի իշխանությունն այդպես էլ որևէ բանական բացատրություն չներկայացրեց՝ ինչո՞վ էր պայմանավորված Սիրիա հումանիտար առաքելություն ուղարկելու քայլը։
    Հայտարարությունները, որ դա պայմանավորված էր Սիրիայում գոյություն ունեցող մարդասիրական խնդիրների լուծմանն աջակցելու ցանկությամբ, ծիծաղելի էին։ Իսկ եթե հաշվի առնենք, որ

    

    irevanaz.com

         ՓՈՐՁԱԳԵՏԻ ԿԱՐԾԻՔ      
    Սերգեյ Մարկով. «Փաշինյանին զայրացնում է Մինսկի և Մոսկվայի հետ Բաքվի հարաբերությունները»

    Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի Մինսկ այցը տեղի է ունեցել՝ Հայաստանի նոր ղեկավարության իր հիմնական դաշնակիցներ՝ Ռուսաստանի և Բելառուսի հետ հարաբերությունների ակնհայտ վատթարացման ֆոնին։

    Այս մսին «Մոսկվա-Բաքու» պորտալին ասել է Ռուսաստանի Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտի տնօրեն Սերգեյ Մարկովը։

     


    SOCIAL NETWORK

    Լռահոս
    

    Եվրոպական դատարանը որոշում կկայացնի Դիլգամի և Շահբազի գործով - Չինգիզ Ասկերով

    

    Ստացեք գազ այն գնով, ինչ ստանում եք, խոսք չի կարող լինել իջեցման մասին - Իգոր Կորոտչենկո

    

    Ռուսաստանն առավելագույն ջանքեր է գործադրում ԼՂ հակամարտության կարգավորման համար - Վալենտինա Մատվիենկո

    

    Ռուսաստանի, Ադրբեջանի և Հայաստանի ԱԳՆ ղեկավարների հանդիպումը Մոսկվայում կկայանա ապրիլի 15-ին - Մարիա Զախարովան

    

    Նախարար Հակոբ Արշակյանի ունեցվածքը

    

    ԵԽԽՎ նստաշրջանում բարձրացվել է Դիլգամ Ասկերովի և Շահբազ Գուլիևի հարցը

    

    Միջազգային հանարությունը պետք է արտահայտվի Հայաստանի պաշտպանության նախարարի հայտարարության վերաբերյալ-Սևինջ Ֆաթալիևա

    

    Հազարավոր զինվորներ զոհվեցին հանուն ոչնչի - Հակոբյան Աննան

    

    Եթե հայերն անցնեն հարձակման, ապա մենք Տոնոյանի հետ կհանդիպենք Երևանում - Զաքիր Հասանով

    

    Հայաստանի ապօրինի գործունեությունը Ադրբեջանի տարածքներում վնասում է բանակցային գործընթացին - Հիքմեթ Հաջիև

    

    Արմեն Աշոտյանը պահանջում է հարկադրական բուժզննության ենթարկել Նիկոլ Փաշինյանին

    

    Ադրբեջանի և Հայաստանի ԱԳ նախարարների հերթական հանդիպումը կկայանա ԵԱՀԿ ՄԽ համանախագահ պետություններից մեկի մայրաքաղաքում

    

    Փաշինյանի և Տոնոյանի պոպուլիստ հայտարարությունները նախատեսված են ներքին լսարանի համար

    

    Հայաստանի իշխանությունները անտեսում են սպանված զինվորների ընտանիքների խնդիրները

    

    Ապրիլյան մարտերը ողջ աշխարհին ցուցադրեցին Ադրբեջանական բանակի հզորությունը - Էլշան Գարաև

    

    Հայաստանի ղեկավարության վերջին հայտարարությունները անընդունելի են

    

    Նախագահներ Պուտինը և Ալիևը հեռախոսազրույց են ունեցել

    

    Եթե Հայաստանը հետագայում ևս խուսափի Ադրբեջանի հետ սուբստանտիվ բանակցություններից՝ նա դրա համար մեծ գին կվճարի

    

    Տոնոյանին այլ ելք չի մնում, քան հնչեցնել ադրբեջանական բանակը վարկաբեկող հայտարարություններ

    

    Հանդես գալով անհեթեթ հայտարարություններով, Դ.Տոնոյանը կրկին անգամ պաշտոնապես ցուցադրում է Հայաստանի օկուպացիոն էությունը

    Copyright © 2009 IREVANAZ.COM