Բովանդակություն
Ամենաընթերցվող

  • Հայկական կողմը կրակի է ենթարկել Ագդամի Միրաշելլի գյուղը ...
  • ՀԱՍԱՆ ՀԱՍԱՆՈՎ. «ԱԴՐԲԵՋԱՆ» ԱՆՈՒՆՈՎ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՍՏԵՂԾՎԵԼ Է ...
  • Հայաստանի հեղուկ գազի շուկայում իրավիճակը գնալով սրվում ...
  • ԵԱՀԿ ՄԻՆՍԿԻ ԽՄԲԻ ՀԱՄԱՆԱԽԱԳԱՀՆԵՐԸ ԾՐԱԳՐՈՒՄ ԵՆ ՀԱՆԴԻՊԵԼ Ա ...
  • Ադրբեջանի և Հայաստանի ԱԳՆ ղեկավարներ միջև հերթական հանդ ...
  • ՊԵԿ-ը քրեական գործ է հարուցել Արթուր Վանեցյանի հոր դեմ
  • Սերգեյ Մարկով. «Մոսկվայում ենթադրում են, որ Հայաստանում ...
  • Նոր Հայաստանում ոչ մի էական բարեփոխումներ տեղի չունեցան
  • Գրիգորի Կարասին. «Համանախագահներն աշխատում են ղարաբաղյա ...
  • ԷԼՄԱՐ ՄԱՄԵԴՅԱՐՈՎ. «ՀԱԿԱՄԱՐՏՈՒԹՅԱՆ ԿԱՐԳԱՎՈՐՄԱՆ ԱՌԱՋԸՆԹԱՑ ...
  • Օրացույ
    «    Январь 2019    »
    ПнВтСрЧтПтСбВс
     
    1
    2
    3
    4
    5
    6
    7
    8
    9
    10
    11
    12
    13
    14
    15
    16
    17
    18
    19
    20
    21
    22
    23
    24
    25
    26
    27
    28
    29
    30
    31
     
    Կարծիք
    Վիճակագրությո



    Flag Counter

    Վիտալիյուս Կարակորսկիս. «Արդբեջանական ժողովրդի ցեղասպանությունը (1905-1994)» պատմական ակնարկը միայն լուսաբանում է ադրբեջանական ժողովրդի ցեղասպանության թեման»

    irevanaz.comՑեղասպանության մասին գրել բացառիկ դժվար է, դա ես շատ լավ գիտեմ՝ ինքս ինձ, քանի որ շատ տարիներ, որպես հրեա լրագրող Լիտվայում զբաղվում եմ Հոլոքոստի հիմնահարցով: Երբ խոսք է գնում հազարավոր անմեղ զոհված կյանքների մասին, բոլորովին էլ հեշտ չէ օբյեկտիվ լինելու համար տիրապետել էմոցիաներին եւ զգացումներին:

    Մյուս կողմից նման պարագաներում գոյություն ունի անտարբերության որոշ ձեւի վտանգ, որ իբր. «մի մարդու մահը ողբերգություն է, իսկ միլիոնների զոհվելը վիճակագրություն է»:

    Հոլոքոստի հետ առնչվող զգացումները մինչեւ օրս էլ չեն հանդարտվում, թեկուզ այս սարսափելի երեւույթն ուներ իր սկիզբն ու վերջը եւ այս մարդակեր վարչակարքը ջախջախվեց: Պատմությունը վաղուց է իր վճիռը կայացրել այդ հանցավոր գաղափարախոսության հանդեպ եւ այդ գործելակերպի նկատմամբ, իսկ կոնկրետ դատական վճիռները՝ դահիճների դեմ ներկայացվել են, ներկայացվում են եւ հուսով եմ, որ ներկայացվելու են եւ ուժի մեջ են մտնելու:

    Այլ բան է կովկասյան ժողովուրդների դեմ ուղղված եւ դարեր շարունակ ձգձգվող ողբերգությունը: Այստեղ ցեղասպանության զոհերն ու դահիճները նախկինի պես հարատեւում են կողք-կողքի, այս սարսափելի հանցագործության ոգեւորողներն ու պատվիրատուները կազմում են դավադիր պլաններ, ինքնակամ ձեւում են սահմանները եւ իրենց արյունոտ վիճակագրության պլաններն իրականացնում վրացիների, չեչենների եւ ադրբեջանցիների հանդեպ...

    Արժե արդյո՞ք ասել, որ շարունակվող հակամարտության պայմաններում միակողմանի ճշմարտության մենաշնորհը ոչ թե պարզապես վտանգավոր, այլ մահացու է... Իսկ սովետական զավթման ժամանակ առաջացած մենաշնորհը Լիտվայում (եւ ոչ միայն Լիտվայում) հարատեւել է շուրջ քսան տարի: Անկախության տարիներն, այնուամենայնիվ իզուր չեն անցել, մեր երկրում կարելի է թվարկել մի քանի հեղինակների, որոնք խոր թափանցում են մինչեւ հիմա Կովկասը անհանգստացնող հիմնահարցերի մեջ: Նրանց մեջ աչքի է ընկնում լիտվացի պատմաբան, ազգաբան եւ քաղաքական մեկնաբան Իմանտաս Մելյանասը, որի աշխատությունների մի մասը նվիրված է թուրքական, կովկասյան եւ մահմեդական թեմատիկային:

    Նրա նորագույն աշխատությունը լիտվերեն լույս տեսած «Ադրբեջանական ժողովրդի ցեղասպանությունը (1905-1994)» պատմական ակնարկն, որը մայիսի վերջերին տպագրվել է «Genocidas ir rezistencija» գիտական հանդեսի 2009 թվականի № 1(25) էջ՝ 132-150-ում), պետական գիտահետազոտական հրատարակչությունում՝ Լիտվայի ցեղասպանության եւ բնակիչների դիմադրության հետազոտության կենտրոնում (ԼՑԲԴՀԿ):

    Սա առաջին նմամօրինակ աշխատություն է ոչ միայն Լիտվայում, այլ նաեւ ամբողջ մերձբալթյան պատմագրությունում, որը տպագրվել է պետական գիտական հրատարակչությունում, որի նպատակն է լիտվացի ընթերցողին ծանոթացնել մարդկության պատմության եւս մի խայտառակ էջին: Այն, որ այս պատմական ակնարկում մի ժողովրդի ներկայացուցիչները հանդես են գալիս որպես զոհեր, իսկ մյուսինը որպես դահիճ, արտացոլում է այն ժամանակվա կոնկրետ իրավիճակը եւ ոչ թե հեղինակի համակրանքն ու հակակրանքն է արտահայտում այս կամ այն ժողովրդի հանդեպ:

    Պատերազմի եւ երկպառակության ժամանակ անմեղ տուժողներ լինում են երկու կողմից էլ, սակայն սույն հոդվածը նվիրված է ոչ հայ-ադրբեջանական հարաբերություններին որպես այդպիսին եւ նամանավանդ ոչ հայ-թուրքական հարաբերություններին այլ միայն լուսաբանում է ադրբեջանական ժողովրդի ցեղասպանության թեման: Ըստ էության այս հոդվածով Լիտվայում ավարտվում է միակողմանի ճշմարտության մենաշնորհը:

    Իմ կարծիքով Ի.Մելյանասի ուժեղ կողմը ներկա դեպքում հանդիսանում է այն հանգամանքը, որ նա ինքը չի պատկանում հակամարտող կողմերից ոչ մեկին: Առավել եւս, ձգտելով օբյեկտիվության պատմաբանը դիմել է Լիտվայի հայկական սփյուռքի ներկայացուցիչներին եւ խնդրել ներկայացնել նկարագրվող պատմական դեպքերի մասին եղած նյութերը: Ակնարկում հայերենից բացի օգտագործվել են ֆրանսիական եւ ռուսական աղբյուրները: Սակայն, իրականում այս աշխատությունը բնական է դարձնում Ի.Մելյանասի յուրահատուկ ուշադրությունը լիտվական հեղինակներին՝ Վ.Կրեվե-Միցկյավիչյուսին, Պ.Վայտեկունասին, Ռ.Լապայտիսին, Դ.Մուսնիցկասին եւ այլոց:

    Իհարկե, թեման բացահայտելու համար առաջին հերթին օգտագործվել են ադրբեջանական աղբյուրները: Հեղինակի խոսքերով հոդվածի լույս ընծայմանը մեծ օժանդակություն են ցուցաբերել Բալթիայի ադրբեջանցիների Կոնգրեսը (նախագահը Ահմեդով Ուլդուզխանը - Ռիգա) եւ Լիտվայի ադրբեջանցիների Համայնքի նախագահ՝ Մահիր Համզաեւը: Այսպիսով, տվյալ գիտական աշխատության համար ստեղծվել է ընդարձակ եւ հարուստ փաստերի ու փաստարկումների հիմք՝ դրան սակավատեղյակ լիտվացի ընթերցողների համար (բոլորովին առաջին անգամ հրատարակվող) փաստեր, փաստաթղթեր, հիշողություններ, նամակագրություններ (պաշտոնական անձանց), հրապարակախոսների, ազգագիրների, պատմաբանների դիվանագետների եւ գրողների հոդվածները:

    Ի տարբերություն այս թեմայով գրող Եվրոպական հեղինակների, Ի.Մելյանասը չի տառապում քաղաքական կոռեկտությամբ, որովհետեւ նրա ձեւակերպած եզրակացությունները հնչում են որպես վճիռ մարդատյացների եւ զավթիչների հանդեպ:

    «Էթնիկական մաքրազտումները, որոնց ժամանակ որոշ տարածքների ազգագրական իրավիճակը փոխվում է այդ տարածքի նախկին բնակչության բնաջնջման կամ տեղահանության ճանապարհով, բոլորի կողմերից ընդունված է համարել ցեղասպանություն կամ ավելի ճիշտ՝ ազգասպանություն, ցեղասպանության մի այլ տարատեսակ: Եվ դրա համար էլ ադրբեջանցիների ցեղասպանությունը, ինչպես նաեւ Ադրբեջանի այլ ժողովուրդների ներկայացուցիչների, որոնք դավանում են Իսլամը, չի կարող «ավելի արդարացի» լինել, քան այն ցեղասպանությունը որն ապրել են հենց իրենք՝ հայերը:

    Իսկ «Մեծ Հայաստան» ստեղծելու պլանը, որն իրականացվել է էթնիկական մաքրազտման ճանապարհով, շատ բանով նման է այսպես կոչված «կենսական տարածքի» ընդարձակման, որն իրականացվել էր նացիստական Գերմանիայի կողմից:

    Հայաստանը չցանկանալով համաշխարհային հանրության կողմից ընդունված միջազգային իրավունքի նորմերի եւ սկզբունքների հիման վրա լուծել այս արյունահեղ հիմնահարցը, ինչպես նաեւ ճանաչել ադրբեջանական ժողովրդի ցեղասպանությունը, ինչպես նաեւ դուրս գալ զավթած տարածքներից, հատուցել պատճառած վնասը, առաջին հերթին իրեն թույլ չի տալիս կարգավորել իր հարաբերությունները հարեւան պետությունների հետ: Իսկ դա Ռուսաստանի համար, որը ձգտում է իրականացնել իր ռազմավարական աշխարհաքաղաքական նպատակները Կովկասում (եւ ոչ միայն Կովկասում) նախադրյալներ է ստեղծում հետագայում այդ «սառեցված» հակամարտությունները շահարկել տարածաշրջանում եւ խաղարկել հակամարտության մասնակիցների ճակատագիրը:

    Կարդալով Ի.Մելյանասի աշխատությունը ես միշտ հիշել եմ ՄԱԿ-ում ԱՄՆ-ի այն ժամանակվա դեսպան տիկին Ջին Կիրկպատրիկի 25 տարի առաջ (1984 թվականի հոկտեմբերի 10-ին) սիոնիզմի դեմ ուղղված հերթական կամպանիայի առթիվ մարգարեաբար արտասանած խոսքերը (իսկ Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի դեմ ուղղված մշտական քարոզչական հարձակումները հիշեցնում են մի շարք պետությունների եւ նրանց ղեկավարների «հակասիոնիզմը»):

    «Մենք թույլ ենք տվել ստի տարածվելուն եւ չենք հերքել այն: Այնուհետեւ այն գերաճել է քաղաքականության եւ այդ քաղաքականությունը նույնպես չի դատապարտվել եւ գերաճել է մահվան... Երբեմն ամբողջ մի ջողովրդի ճակատագիրը կախված է լինում խոսքերից...»:

    Վիտալիուս Կարակորսկիս,

    Լիտվայի Եվրոհամայնքի Խորհրդի անդամ:


    Печать
    

    Добавление комментария

    Ваше Имя:
    Ваш E-Mail:
    Код:
    Включите эту картинку для отображения кода безопасности
    обновить, если не виден код
    Введите код:

    Օրվա լուր

    

    irevanaz.com


    ԷԼՄԱՐ ՄԱՄԵԴՅԱՐՈՎ. «ՀԱԿԱՄԱՐՏՈՒԹՅԱՆ ԿԱՐԳԱՎՈՐՄԱՆ ԱՌԱՋԸՆԹԱՑԸ՝ ՀՆԱՐԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԿՍՏԵՂԾԻ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՏՆՏԵՍԱԿԱՆ ԱՃԻ ՀԱՄԱՐ»

    Հայ-ադրբեջանական հակամարտությունը պետք է կարգավորվի` Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականության և ինքնիշխանության հիման վրա, նրա միջազգայնորեն ճանաչված սահմաններում:

    Այս մասին ասվում է՝ Ադրբեջանի արտաքին գործերի նախարար Էլմար Մամեդյարովի՝ Ինտերֆակս գործակալությանը տված հարցազրույցում:

    «Ցավոք, երկար տարիների ընթացքում բանակցությունները արդյունք չեն տվել:

    Սակայն Հայաստանում տեղի ունեցող վերջին իրադարձությունները, ինչպես նաև Դուշանբեում և Սանկտ Պետերբուրգում ԱՊՀ գագաթաժողովների հարթակներում՝ Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահի և Հայաստանի վարչապետի միջև զրույցները, ինչպես նաև հայ գործընկերոջ հետ իմ երեք հանդիպումները բանակցային գործընթացի առաջխաղացման տեսանկյունից որոշակի լավատեսության հիմք են տալիս», - ասել է նախարարը:

    Հրատապ լուրեր

    

    irevanaz.com

         ՂԱՐԱԲԱՂՅԱՆ ԿԱՐԳԱՎՈՐՈՒՄ    
    ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարը ողջունել է Ադրբեջանի և Հայաստանի ԱԳՆ ղեկավարների համաձայնությունը

    

    irevanaz.com

         ՂԱՐԱԲԱՂՅԱՆ ԿԱՐԳԱՎՈՐՈՒՄ    
    Փոլադ Բյուլբյուլօղլու. «Մենք հուսով ենք, որ այս տարի իրական քայլեր են ձեռնարկվելու ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման ուղղությամբ»

    

    irevanaz.com

         ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԻ ԱԳՆ    
    Գրիգորի Կարասին. «Համանախագահներն աշխատում են ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման համար պայմաններ ստեղծելու ուղղությամբ»

    Վերլուծական

    

         ՀՀ ԶՈՒ-Ի ԿՈՐՈՒՍՏՆԵՐԸ     
    2018-ին զոհվել է 39 զինծառայող, որից 7-ը՝ հակառակորդի կրակոցից

    

    irevanaz.com

         ՍՈՎՈՐԱԿԱՆ ԽԱՅՏԱՌԱԿՈՒԹՅՈՒՆ    
    Սեպուհ սրբազանի Աստվածը Օսիպյան Վալերն է

    

    irevanaz.com

         ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ     
    Ալլա Մանվելյան. «Դաշնակներն ընդդեմ ՀՀ քաղաքացու»

    Տեսանյութեր

    

    ՀԻԿՄԵՏ ՀԱՋԻԵՎ. «ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ՓՈՐՁՈՒՄ Է ԿԻՐԱՌԵԼ «FAIT ACCOMPLI» ՄՈՏԵՑՈՒՄԸ ԵՎ ԱՄՐԱՊՆԴԵԼ ՕԿՈՒՊԱՑԻԱՆ»

    

    ՍԵՐԳԵՅ ՍՏՐՈԿԱՆ. «ՂԱՐԱԲԱՂԻ ԵՐԿՍԱՅՐ ՍՈՒՐՆ»

    irevanaz.com

    

    НЕИСТОВЫЕ ЧЕЛОВЕКОНЕНАВИСТНИКИ…

    irevanaz.com

    Հարցազրույց

    

    irevanaz.com

         ՈՒՂԵՐՁ ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻՆ    
    Արսեն Բաղդասարյան. «Օգնեք տուն վերադառնամ» - ՎԻԴԵՈ

    

    irevanaz.com

         ՀԵՏԱԶՈՏՈՂԻ ԿԱՐԾԻՔ      
    Ֆիլիպ Էկոզյանց. «Լեռնային Ղարաբաղը Ադրբեջանի հողն է»

    

    irevanaz.com

         ՔԱՂԱՔԱԳԵՏԻ ԿԱՐԾԻՔ    
    Ալեքսանդր Ռար. «Արևմուտքը Ղարաբաղում պատերազմ թույլ չի տա»

    Ով ով է Հայաստանում

    

    irevanaz.com

    Նիկոլ Վովայի Փաշինյան՝ Հայաստանի Հանրապետության 16-րդ վարչապետ

    

    irevanaz, irevan

    Կարեն Վիլհելմի Կարապետյան – Հայաստանի Հանրապետության նախկին վարչապետ

    

    irevanaz.com

    Հարությունյան Դավիթ Էդոնիսի - Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության անդամ

    Մամուլում

    

    irevanaz.com

         ՓՈՐՁԱԳԵՏԻ ԿԱՐԾԻՔ      
    Սերգեյ Մարկով. «Փաշինյանին զայրացնում է Մինսկի և Մոսկվայի հետ Բաքվի հարաբերությունները»

    Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի Մինսկ այցը տեղի է ունեցել՝ Հայաստանի նոր ղեկավարության իր հիմնական դաշնակիցներ՝ Ռուսաստանի և Բելառուսի հետ հարաբերությունների ակնհայտ վատթարացման ֆոնին։

    Այս մսին «Մոսկվա-Բաքու» պորտալին ասել է Ռուսաստանի Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտի տնօրեն Սերգեյ Մարկովը։

    

    irevanaz.com

    ՀՀ-Ն ՌԴ-Ի ՊԱՐՏՔԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ
    Արտյոմ Խաչատուրյան. «Վերջին 5-6 տարվա ընթացքում Հայաստանը Ռուսաստանից զենք ու զինամթերք է ստացել, ծավալը` 1500 չվերթ, «Ռուսլան» և Իլ-76 ինքնաթիռներով»

    Փաշինյան Նիկոլին սպասարկող մի խայտառակ պարբերական նյութ է հրապարակել, անունն էլ դրել է «Նազարբաևը խոստովանեց Հայաստանի դեմ դավադրությունը»: Նվիրված է երեկվա խայտառակությանը: Դեգեներատ հեղինակն արդարացնում է Հայաստանի արած-չարածը և, բնականաբար, դժգոհ է ՀԱՊԿ մյուս երկրներից

    

    irevanaz.com

         «THE JERUSALEM POST»    
    Արիե Գուտ. «Իսրայելը 1915 թվականին Օսմանյան կայսրությունում իրադարձությունները պաշտոնապես չի ճանաչում որպես ցեղասպանություն»

    Իսրայելը պաշտոնապես չի ճանաչում 1915 թվականին Օսմանյան կայսրությունում իրադարձությունները: Եվ այդ փաստը՝ փաստորեն մշտապես լայն հակաիսրայելական և հակասեմիտական  հիստերիա է առաջացնում Հայաստանում և հայկական ԶԼՄ-ներում: Ի տարբերություն ժամանակակից Գերմանիայի,..

     


    SOCIAL NETWORK

    Լռահոս
    

    Սերգեյ Լավրով. «Մոսկվան ողջունում է` ղարաբաղյան հակամարտության լուծումներ գտնելու Բաքվի պատրաստակամությունը

    

    Ադրբեջանի և Հայաստանի ԱԳՆ ղեկավարներ միջև հերթական հանդիպումը տեղի կունենա փետրվարին

    

    Թուրալ Գյանջալիև. «Մենք վստահ ենք, որ հակամարտության կարգավորումը կնպաստի տարածաշրջանի զարգացմանը, կայունությանն ու բարգավաճմանը»

    

    Այսօր Փարիզում կկայանա Ադրբեջանի և Հայաստանի ԱԳՆ ղեկավարների հանդիպումը

    

    Հիքմեթ Հաջիև. «Հայաստանը փորձում է կիրառել «fait accompli» մոտեցումը և ամրապնդել օկուպացիան»

    

    ԵԱՀԿ-ին առընթեր Ադրբեջանի ներկայացուցչությունը ղարաբաղյան կարգավորման մասին

    

    Ջոջուգ Մարջանլը գյուղի վերականգնման շրջանակներում բնակարանով ապահովվել է ավելի քան 90 ընտանիք

    

    Նոր Հայաստանում ոչ մի էական բարեփոխումներ տեղի չունեցան

    

    Սերգեյ Մարկով. «Մոսկվայում ենթադրում են, որ Հայաստանում հակառուսական տրամադրությունները կարող են առաջ ընթանա»

    

    Լեվ Սպիվակ. «2019-ին Ադրբեջանի և Իսրայելի միջև հարաբերությունները զարգանալու են արագընթաց կերպով»

    

    Իլգար Վելիզադե. «Հայերը Կարագանդայում քաղում են իրենց սադրանքների պտուղները»

    

    ՊԵԿ-ը քրեական գործ է հարուցել Արթուր Վանեցյանի հոր դեմ

    

    Եվգենի Միխայլով. «Արդեն մոտ ապագայում մենք կտեսնենք այս հանրապետության իրական դեմքը»

    

    Լեյլա Աբդուլլաևա. «Ադրբեջանը ողջունում է ԵԱՀԿ գործող նախագահի կառուցողական մոտեցումը»

    

    Ովքեր են «Իմ քայլը» դաշինքի պատգամավորները (ցանկ)

    

    Թուրալ Գյանջալիև. «Ավելի ճիշտ կլիներ այդ ֆիլմն անվանել «Դժոխքի դարպասը»

    

    Քսենիա Վոլնիստայա. «Պոլոնեզը» դարձավ ադրբեջանա-բելառուսական հարաբերությունների կարևոր մարկեր»

    

    2018-ին զոհվել է 39 զինծառայող, որից 7-ը՝ հակառակորդի կրակոցից

    

    Այդըն Գուլիև. «Բաքուն շարունակելու է օկուպանտ Հայաստանի նկատմամբ վարած քաղաքականությունը»

    

    Մոհամեդ Բարկինդոն. «Մենք շնորհակալ ենք Ադրբեջանի ակտիվ աջակցության և մեծ ավանդի համար»

    Copyright © 2009 IREVANAZ.COM