Բովանդակություն
Ամենաընթերցվող

  • Էլմար Մամեդյարովը հիասթափված է Մնացականյանի հետ վերջին ...
  • Լեոնիդ Կալաշնիկով. «Գարեգին Նժդեհը եղել է նացիստների հ ...
  • Հայկական ազգանուններով ՌԴ քաղաքացիները կարող են այցելել ...
  • Թուրալ Գյանջալիև. «Մենք ուզում ենք տեսնել կոնկրետ արդյո ...
  • КТО ТАКИЕ АРМЯНЕ? ОТВЕЧАЕТ СЛОВАРЬ ВЕЛИКОРУССКОГО ЯЗЫКА ...
  • Սլովակիայում քննարկվել է ղարաբաղյան հակամարտության կարգ ...
  • Լեյլա Աբդուլաևա. «Գարեգին Նժդեհը, որին Հայաստանում բարձ ...
  • Հոկտեմբերի 27-ի ոճիրի կարևոր մոտիվը․ Ինչո՞ւ էր Ռոբերտ Ք ...
  • Էլմար Մամեդյարով. «Հայաստանը խոչընդոտում է հակամարտությ ...
  • 03.11.2019
  • Օրացույ
    «    Ноябрь 2019    »
    ПнВтСрЧтПтСбВс
     
    1
    2
    3
    4
    5
    6
    7
    8
    9
    10
    11
    12
    13
    14
    15
    16
    17
    18
    19
    20
    21
    22
    23
    24
    25
    26
    27
    28
    29
    30
     
    Կարծիք
    Վիճակագրությո



    Flag Counter

    Վիտալիյուս Կարակորսկիս. «Արդբեջանական ժողովրդի ցեղասպանությունը (1905-1994)» պատմական ակնարկը միայն լուսաբանում է ադրբեջանական ժողովրդի ցեղասպանության թեման»

    irevanaz.comՑեղասպանության մասին գրել բացառիկ դժվար է, դա ես շատ լավ գիտեմ՝ ինքս ինձ, քանի որ շատ տարիներ, որպես հրեա լրագրող Լիտվայում զբաղվում եմ Հոլոքոստի հիմնահարցով: Երբ խոսք է գնում հազարավոր անմեղ զոհված կյանքների մասին, բոլորովին էլ հեշտ չէ օբյեկտիվ լինելու համար տիրապետել էմոցիաներին եւ զգացումներին:

    Մյուս կողմից նման պարագաներում գոյություն ունի անտարբերության որոշ ձեւի վտանգ, որ իբր. «մի մարդու մահը ողբերգություն է, իսկ միլիոնների զոհվելը վիճակագրություն է»:

    Հոլոքոստի հետ առնչվող զգացումները մինչեւ օրս էլ չեն հանդարտվում, թեկուզ այս սարսափելի երեւույթն ուներ իր սկիզբն ու վերջը եւ այս մարդակեր վարչակարքը ջախջախվեց: Պատմությունը վաղուց է իր վճիռը կայացրել այդ հանցավոր գաղափարախոսության հանդեպ եւ այդ գործելակերպի նկատմամբ, իսկ կոնկրետ դատական վճիռները՝ դահիճների դեմ ներկայացվել են, ներկայացվում են եւ հուսով եմ, որ ներկայացվելու են եւ ուժի մեջ են մտնելու:

    Այլ բան է կովկասյան ժողովուրդների դեմ ուղղված եւ դարեր շարունակ ձգձգվող ողբերգությունը: Այստեղ ցեղասպանության զոհերն ու դահիճները նախկինի պես հարատեւում են կողք-կողքի, այս սարսափելի հանցագործության ոգեւորողներն ու պատվիրատուները կազմում են դավադիր պլաններ, ինքնակամ ձեւում են սահմանները եւ իրենց արյունոտ վիճակագրության պլաններն իրականացնում վրացիների, չեչենների եւ ադրբեջանցիների հանդեպ...

    Արժե արդյո՞ք ասել, որ շարունակվող հակամարտության պայմաններում միակողմանի ճշմարտության մենաշնորհը ոչ թե պարզապես վտանգավոր, այլ մահացու է... Իսկ սովետական զավթման ժամանակ առաջացած մենաշնորհը Լիտվայում (եւ ոչ միայն Լիտվայում) հարատեւել է շուրջ քսան տարի: Անկախության տարիներն, այնուամենայնիվ իզուր չեն անցել, մեր երկրում կարելի է թվարկել մի քանի հեղինակների, որոնք խոր թափանցում են մինչեւ հիմա Կովկասը անհանգստացնող հիմնահարցերի մեջ: Նրանց մեջ աչքի է ընկնում լիտվացի պատմաբան, ազգաբան եւ քաղաքական մեկնաբան Իմանտաս Մելյանասը, որի աշխատությունների մի մասը նվիրված է թուրքական, կովկասյան եւ մահմեդական թեմատիկային:

    Նրա նորագույն աշխատությունը լիտվերեն լույս տեսած «Ադրբեջանական ժողովրդի ցեղասպանությունը (1905-1994)» պատմական ակնարկն, որը մայիսի վերջերին տպագրվել է «Genocidas ir rezistencija» գիտական հանդեսի 2009 թվականի № 1(25) էջ՝ 132-150-ում), պետական գիտահետազոտական հրատարակչությունում՝ Լիտվայի ցեղասպանության եւ բնակիչների դիմադրության հետազոտության կենտրոնում (ԼՑԲԴՀԿ):

    Սա առաջին նմամօրինակ աշխատություն է ոչ միայն Լիտվայում, այլ նաեւ ամբողջ մերձբալթյան պատմագրությունում, որը տպագրվել է պետական գիտական հրատարակչությունում, որի նպատակն է լիտվացի ընթերցողին ծանոթացնել մարդկության պատմության եւս մի խայտառակ էջին: Այն, որ այս պատմական ակնարկում մի ժողովրդի ներկայացուցիչները հանդես են գալիս որպես զոհեր, իսկ մյուսինը որպես դահիճ, արտացոլում է այն ժամանակվա կոնկրետ իրավիճակը եւ ոչ թե հեղինակի համակրանքն ու հակակրանքն է արտահայտում այս կամ այն ժողովրդի հանդեպ:

    Պատերազմի եւ երկպառակության ժամանակ անմեղ տուժողներ լինում են երկու կողմից էլ, սակայն սույն հոդվածը նվիրված է ոչ հայ-ադրբեջանական հարաբերություններին որպես այդպիսին եւ նամանավանդ ոչ հայ-թուրքական հարաբերություններին այլ միայն լուսաբանում է ադրբեջանական ժողովրդի ցեղասպանության թեման: Ըստ էության այս հոդվածով Լիտվայում ավարտվում է միակողմանի ճշմարտության մենաշնորհը:

    Իմ կարծիքով Ի.Մելյանասի ուժեղ կողմը ներկա դեպքում հանդիսանում է այն հանգամանքը, որ նա ինքը չի պատկանում հակամարտող կողմերից ոչ մեկին: Առավել եւս, ձգտելով օբյեկտիվության պատմաբանը դիմել է Լիտվայի հայկական սփյուռքի ներկայացուցիչներին եւ խնդրել ներկայացնել նկարագրվող պատմական դեպքերի մասին եղած նյութերը: Ակնարկում հայերենից բացի օգտագործվել են ֆրանսիական եւ ռուսական աղբյուրները: Սակայն, իրականում այս աշխատությունը բնական է դարձնում Ի.Մելյանասի յուրահատուկ ուշադրությունը լիտվական հեղինակներին՝ Վ.Կրեվե-Միցկյավիչյուսին, Պ.Վայտեկունասին, Ռ.Լապայտիսին, Դ.Մուսնիցկասին եւ այլոց:

    Իհարկե, թեման բացահայտելու համար առաջին հերթին օգտագործվել են ադրբեջանական աղբյուրները: Հեղինակի խոսքերով հոդվածի լույս ընծայմանը մեծ օժանդակություն են ցուցաբերել Բալթիայի ադրբեջանցիների Կոնգրեսը (նախագահը Ահմեդով Ուլդուզխանը - Ռիգա) եւ Լիտվայի ադրբեջանցիների Համայնքի նախագահ՝ Մահիր Համզաեւը: Այսպիսով, տվյալ գիտական աշխատության համար ստեղծվել է ընդարձակ եւ հարուստ փաստերի ու փաստարկումների հիմք՝ դրան սակավատեղյակ լիտվացի ընթերցողների համար (բոլորովին առաջին անգամ հրատարակվող) փաստեր, փաստաթղթեր, հիշողություններ, նամակագրություններ (պաշտոնական անձանց), հրապարակախոսների, ազգագիրների, պատմաբանների դիվանագետների եւ գրողների հոդվածները:

    Ի տարբերություն այս թեմայով գրող Եվրոպական հեղինակների, Ի.Մելյանասը չի տառապում քաղաքական կոռեկտությամբ, որովհետեւ նրա ձեւակերպած եզրակացությունները հնչում են որպես վճիռ մարդատյացների եւ զավթիչների հանդեպ:

    «Էթնիկական մաքրազտումները, որոնց ժամանակ որոշ տարածքների ազգագրական իրավիճակը փոխվում է այդ տարածքի նախկին բնակչության բնաջնջման կամ տեղահանության ճանապարհով, բոլորի կողմերից ընդունված է համարել ցեղասպանություն կամ ավելի ճիշտ՝ ազգասպանություն, ցեղասպանության մի այլ տարատեսակ: Եվ դրա համար էլ ադրբեջանցիների ցեղասպանությունը, ինչպես նաեւ Ադրբեջանի այլ ժողովուրդների ներկայացուցիչների, որոնք դավանում են Իսլամը, չի կարող «ավելի արդարացի» լինել, քան այն ցեղասպանությունը որն ապրել են հենց իրենք՝ հայերը:

    Իսկ «Մեծ Հայաստան» ստեղծելու պլանը, որն իրականացվել է էթնիկական մաքրազտման ճանապարհով, շատ բանով նման է այսպես կոչված «կենսական տարածքի» ընդարձակման, որն իրականացվել էր նացիստական Գերմանիայի կողմից:

    Հայաստանը չցանկանալով համաշխարհային հանրության կողմից ընդունված միջազգային իրավունքի նորմերի եւ սկզբունքների հիման վրա լուծել այս արյունահեղ հիմնահարցը, ինչպես նաեւ ճանաչել ադրբեջանական ժողովրդի ցեղասպանությունը, ինչպես նաեւ դուրս գալ զավթած տարածքներից, հատուցել պատճառած վնասը, առաջին հերթին իրեն թույլ չի տալիս կարգավորել իր հարաբերությունները հարեւան պետությունների հետ: Իսկ դա Ռուսաստանի համար, որը ձգտում է իրականացնել իր ռազմավարական աշխարհաքաղաքական նպատակները Կովկասում (եւ ոչ միայն Կովկասում) նախադրյալներ է ստեղծում հետագայում այդ «սառեցված» հակամարտությունները շահարկել տարածաշրջանում եւ խաղարկել հակամարտության մասնակիցների ճակատագիրը:

    Կարդալով Ի.Մելյանասի աշխատությունը ես միշտ հիշել եմ ՄԱԿ-ում ԱՄՆ-ի այն ժամանակվա դեսպան տիկին Ջին Կիրկպատրիկի 25 տարի առաջ (1984 թվականի հոկտեմբերի 10-ին) սիոնիզմի դեմ ուղղված հերթական կամպանիայի առթիվ մարգարեաբար արտասանած խոսքերը (իսկ Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի դեմ ուղղված մշտական քարոզչական հարձակումները հիշեցնում են մի շարք պետությունների եւ նրանց ղեկավարների «հակասիոնիզմը»):

    «Մենք թույլ ենք տվել ստի տարածվելուն եւ չենք հերքել այն: Այնուհետեւ այն գերաճել է քաղաքականության եւ այդ քաղաքականությունը նույնպես չի դատապարտվել եւ գերաճել է մահվան... Երբեմն ամբողջ մի ջողովրդի ճակատագիրը կախված է լինում խոսքերից...»:

    Վիտալիուս Կարակորսկիս,

    Լիտվայի Եվրոհամայնքի Խորհրդի անդամ:


    Печать
    

    Добавление комментария

    Ваше Имя:
    Ваш E-Mail:
    Код:
    Включите эту картинку для отображения кода безопасности
    обновить, если не виден код
    Введите код:

    Օրվա լուր

    

    irevanaz.com


    ԻԼՀԱՄ ԱԼԻԵՎ. «ՂԱՐԱԲԱՂԸ ՄԻՇՏ ԵՂԵԼ Է ԱԴՐԲԵՋԱՆԻ ԲԱՂԿԱՑՈՒՑԻՉ ՄԱՍԸ»

    Լեռնային Ղարաբաղը միշտ եղել է Ադրբեջանի անբաժանելի մասը, հայտարարել է նախագահ Իլհամ Ալիևը:
    «Լեռնային Ղարաբաղը հնուց ի վեր եղել է ադրբեջանական տարածք: Բոլոր հին քարտեզներում, ցարական Ռուսաստանի քարտեզներում Լեռնային Ղարաբաղի տեղանուններն ունեն ադրբեջանական ծագում»:
    Այս մասին հայտարարել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը Կրոնական առաջնորդների 2-րդ գագաթնաժողովի բացմանը: 
    Երկրի ղեկավարը նշել է, որ հայերի վերաբնակեցումը Ղարաբաղում սկսվել է 19-րդ դարի սկզբներին, ինչը 20-րդ դարի սկզբներին փոխեց այդ մարզի ազգային կազմը:

    Հրատապ լուրեր

    

    irevanaz.com

         ԱԴՐԲԵՋԱՆԻ ԱԳՆ     
    Էլմար Մամեդյարով. «Հայաստանի ղեկավարության անհիմն հայտարարությունները ծառայում են լարվածության աճին»

    

    irevanaz.com

     ՂԱՐԱԲԱՂՅԱՆ ԿԱՐԳԱՎՈՐՈՒՄ 
    Ղարաբաղի ադրբեջանական համայնքը՝ Լավրովի արտահայտությունների մասին

    

    irevanaz.com

         ՔԱՂԱՔԱԳԵՏԻ ԿԱՐԾԻՔ    
    Միխաիլ Նեյժմակով. «Բաքվի համար անընդունելի ձևակերպում, որը օգտագործել է Սերգեյ Լավրովը»

    Վերլուծական

    

    irevanaz.com

    Հոկտեմբերի 27-ի ոճիրի կարևոր մոտիվը․ Ինչո՞ւ էր Ռոբերտ Քոչարյանը մտադիր փոխանակել Մեղրին - Սարգիս Արծրունի

    

    irevanaz.com

    Հայաստանի որևէ կառավարությանն երբեք չի հաջողվի լուծել տնտեսության խնդիրը և վստահություն հաղորդել ներդրողներին

    

    irevanaz.com

    Ինչու չմեկնեցին Սերժ Սարգսյանն ու Նիկոլ Փաշինյանը. Խայտառակության ճանապարհը - Արամ Ամատունի

    Տեսանյութեր

    

    irevanaz.com

    КТО ТАКИЕ АРМЯНЕ? ОТВЕЧАЕТ СЛОВАРЬ ВЕЛИКОРУССКОГО ЯЗЫКА!

    

    irevanaz.com

    ԻԼՀԱՄ ԱԼԻԵՎ. «ՂԱՐԱԲԱՂԸ ԱԴՐԲԵՋԱՆ Է, ԵՎ ԲԱՑԱԿԱՆՉԱԿԱՆ ՆՇԱՆ»

    

    irevanaz.com

    ՇԻՐՎԻՆԴՏԸ ԱՐԵՑ ԻՐ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ՇՊՐՏԵՑ «ԱՐՄԵՆԻԱՆ» ԱԽԲԱՄԱՆ: ԻՆՉՈՒ՞

    Հարցազրույց

    

    irevanaz.com

    Սերգեյ Մարկով. Հայկական լոբբին ԱՄՆ-ից պահանջում է Ադրբեջանի դեմ պատժամիջոցներ, սակայն դրանք չեն լինելու

    

    irevanaz.comԱլեքսեյ Խլոպոտով. «Ադրբեջանն առանց Ս-400 համակարգերի էլ ընդունակ է պաշտպանվել»

    

    irevanaz.com

    Հայերի մեծամասնությունը հասկանում են, որ պատերազմի դեպքում Հայաստանը ոչ մի շանս չունի. Եվգենի Միխայլով

    Ով ով է Հայաստանում

    

    irevanaz.com

    Նիկոլ Վովայի Փաշինյան՝ Հայաստանի Հանրապետության 16-րդ վարչապետ

    

    irevanaz, irevan

    Կարեն Վիլհելմի Կարապետյան – Հայաստանի Հանրապետության նախկին վարչապետ

    

    irevanaz.com

    Հարությունյան Դավիթ Էդոնիսի - Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության անդամ

    Մամուլում

    

    irevanaz.com

         «NEWS BLAZE »    
    Նիկոլ Փաշինյանը պետք է Լոս Անջելեսում անցանկալի անձ հայտարարվի

    Հեղինակը գրում է, որ Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը Լոս Անջելեսում պետք է հանդիպի Հարավային Կալիֆոռնիայի հայկական համայնքի հետ:
    «Լոս Անջելեսի քաղաքապետ Էրիկ Գարսետտին, ով մայրական գծով հրեա է, և Լոս Անջելեսի քաղաքային խորհուրդը, որի կազմում ընդգրկված են ամերիկյան հրեաներ, պետք է անհանգստացած լինեն այն փաստով, որ նացիստ Նժդեհը և Դրոն Հայաստանում հերոսացվել են»:

    

    irevanaz.com

         «KОММЕРСАНТ»    
    Նիկոլ Փաշինյանի վարկանիշը սառել է հանքի եզրին

    Թավշյա հեղափոխությունից հետո առաջին անգամ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը բախվել է հասարակության լայն քննադատությանը: Սա պայմանավորված է Ամուլսարի ոսկու հանքը շահագործելու որոշմամբ, որը խոստանում է լուրջ եկամուտներ բերել երկրի բյուջե և բարելավել ներդրումային գրավչությունը: Շահագործումը, սակայն, մտահոգություններ է առաջացրել հանրության շրջանում, այս մասին հոդված է հրապարակել Kоммерсант-ը:

    

    irevanaz.com

    Փաշինյան Նիկոլն ընդդեմ Սորոս Ջորջի

    Փաշինյան Նիկոլն ու Վանեցյան Արթուրը որոշել են քաղաքական տեխնոլոգիաներով զբաղվել: Այսինքն՝ պարեցին բոլոր պարերը (տանգո, վալս, պոլոնեզ, մազուրկա, գյումրվա տրնգի և այլն), գաղտնալսվեցին, խայտառակ եղան, հանրությանը համոզեցին, թե վանեցյան արթուրը դատավոր Հրաչին ընդհանրապես հրահանգ չի տվել, ընդամենը ասել է, որ Հրաչը անկախ լինի (սա էլ իրենից անկախ հանգամանքներով կալանավորեց Ռոբերտ Քոչարյանին), հիմա էլ հերթը հասել է քաղտեխնոլոգիաներին:

     


    SOCIAL NETWORK

    Լռահոս
    

    Լեյլա Աբդուլլաևա. «Հակամարտության կարգավորման համար անհրաժեշտ է ադրբեջանցի բնակչության Լեռնային Ղարաբաղ վերադարձը»

    

    Այդըն Սաֆիխանլը. «Հավատում եմ, որ ՄԱԿ-ի վերջին բանաձևը կապահովի Հայաստանի դեմ վճռական միջոցառումների ձեռնարկումը»

    

    Ադրբեջանական կողմը լիարժեք միջազգային իրավունք ունի՝ զորքերով Ղարաբաղ մուտք գործելու. Կայրաթ Օսմոնալիև

    

    Ֆրանսիայի և Ադրբեջանի ռազմավարական շահերը համընկնում են. Զաքարի Գրոս

    

    Սլովակիայում քննարկվել է ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման հարցը

    

    Էլմար Մամեդյարով. «Հայաստանը խոչընդոտում է հակամարտության շուտափույթ կարգավորմանն ուղղված ջանքերը»

    

    Լեյլա Աբդուլաևա. «Հետաքննվում է ապօրինի վարչակարգի «ներկայացուցչի» Մոսկվա ուղևորության մասին հաղորդագրությունը»

    

    Մաքսիմ Գաուին. «Նժդեհի ֆաշիստական մտածելաձևը 1998-2018 թվականներին վերածվել է Հայաստանի պետական գաղափարախոսության»

    

    Սամեդ Սեյիդով. Հայկական լոբբին հարված է հասցնում տարածաշրջանում ԱՄՆ-ի շահերին

    

    Հաջորդ տարի Եվրադատարանում կարող են՝ Ադրբեջանի պատանդների հետ կապված լսումներ անցկացվել

    

    Պոզներին շփոթմունքի մեջ գցած ղարաբաղցի ադրբեջանուհին դիմել է ողջ ադրբեջանցիներին

    

    Փախստականների հարցերով Գերագույն հանձնակատարի գրասենյակը շնորհակալություն է հայտնել Ադրբեջանին

    

    Մևլութ Չավուշօղլու. «Մենք ավելի շատ ջանքեր կգործադրենք ղարաբաղյան հակամարտության լուծման համար»

    

    Երկխոսություն է տարվում՝ Ադրբեջանի և Հայաստանի լրագրողների փոխայցելությունների կազմակերպման վերաբերյալ. Սերգեյ Լավրով

    

    Հոկտեմբերի 27-ի ոճիրի կարևոր մոտիվը․ Ինչո՞ւ էր Ռոբերտ Քոչարյանը մտադիր փոխանակել Մեղրին - Սարգիս Արծրունի

    

    Պետեր Մաուրեր. «Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության արդյունքում ողջ տարածաշրջանում անհայտ կորել է ավելի քան 4500 մարդ»

    

    Այսօր Բաքվում կանցկացվի ԱՊՀ մասնակից պետությունների պաշտպանության նախարարների խորհրդի նիստը

    

    Լեյլա Աբդուլաևա. «Գարեգին Նժդեհը, որին Հայաստանում բարձրացրել են հերոսի աստիճանի, նույնպես մտածում էր, որ հարցը լուծված է, սակայն բոլորին հայտնի է նրա անփառունակ ավարտը»

    

    26 տարի առանց Զանգիլանի...

    

    Սամեդ Սեիդով. «Չմիավորման շարժման գագաթնաժողովը սարսափելի հարված էր Հայաստանի համար»

    Copyright © 2009 IREVANAZ.COM