Բովանդակություն
Ամենաընթերցվող

  • ԷԼՄԱՐ ՄԱՄԵԴՅԱՐՈՎ. «ԱՆՎՏԱՆԳՈՒԹՅԱՆ ԽՈՐՀՐԴԻ ԲԱՆԱՁԵՎԵՐԻ ՆԿԱ ...
  • Մարիա Զախարովա. «Ղարաբաղյան հակամարտության բանակցային գ ...
  • ԻԼՀԱՄ ԱԼԻԵՎ. «ՆԵՐԿԱՅԻՍ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՏԱՐԱԾՔԸ ՀՆԱԳՈՒՅՆ ԱԴՐԲԵ ...
  • «Ադրբեջանը կօգտվի իր օկուպացված տարածքների ազատագրման հ ...
  • Վոլֆգանգ Մանիգ. «Համանախագահները հնարավորություն ունեն ...
  • ԷԼՄԱՐ ՄԱՄԵԴՅԱՐՈՎ. «ԱԴՐԲԵՋԱՆՆ ԻՐԱՎԱՍՈՒ Է ՎԵՐԱԿԱՆԳՆԵԼ ԻՐ ...
  • Լեյլա Աբդուլլաևա. «Փաշինյանը իր անպատասխանատու պահվածքո ...
  • Վիտալի Արկով. Ղարաբաղին հարակից շրջանների վերադարձը արդ ...
  • Պաշտոնական Բեռլինը չի ճանաչում Լեռնային Ղարաբաղի անջատո ...
  • ՄԱԿ ԱԽ-Ի ԲԱՑ ՔՆՆԱՐԿՈՒՄՆԵՐԻ ԺԱՄԱՆԱԿ ՄԵՐԿԱՑՎԵԼ Է ՀԱՅԱՍՏԱՆ ...
  • Օրացույ
    «    Июнь 2020    »
    ПнВтСрЧтПтСбВс
    1
    2
    3
    4
    5
    6
    7
    8
    9
    10
    11
    12
    13
    14
    15
    16
    17
    18
    19
    20
    21
    22
    23
    24
    25
    26
    27
    28
    29
    30
     
    Կարծիք
    Վիճակագրությո



    Flag Counter

    Վիտալիյուս Կարակորսկիս. «Արդբեջանական ժողովրդի ցեղասպանությունը (1905-1994)» պատմական ակնարկը միայն լուսաբանում է ադրբեջանական ժողովրդի ցեղասպանության թեման»

    irevanaz.comՑեղասպանության մասին գրել բացառիկ դժվար է, դա ես շատ լավ գիտեմ՝ ինքս ինձ, քանի որ շատ տարիներ, որպես հրեա լրագրող Լիտվայում զբաղվում եմ Հոլոքոստի հիմնահարցով: Երբ խոսք է գնում հազարավոր անմեղ զոհված կյանքների մասին, բոլորովին էլ հեշտ չէ օբյեկտիվ լինելու համար տիրապետել էմոցիաներին եւ զգացումներին:

    Մյուս կողմից նման պարագաներում գոյություն ունի անտարբերության որոշ ձեւի վտանգ, որ իբր. «մի մարդու մահը ողբերգություն է, իսկ միլիոնների զոհվելը վիճակագրություն է»:

    Հոլոքոստի հետ առնչվող զգացումները մինչեւ օրս էլ չեն հանդարտվում, թեկուզ այս սարսափելի երեւույթն ուներ իր սկիզբն ու վերջը եւ այս մարդակեր վարչակարքը ջախջախվեց: Պատմությունը վաղուց է իր վճիռը կայացրել այդ հանցավոր գաղափարախոսության հանդեպ եւ այդ գործելակերպի նկատմամբ, իսկ կոնկրետ դատական վճիռները՝ դահիճների դեմ ներկայացվել են, ներկայացվում են եւ հուսով եմ, որ ներկայացվելու են եւ ուժի մեջ են մտնելու:

    Այլ բան է կովկասյան ժողովուրդների դեմ ուղղված եւ դարեր շարունակ ձգձգվող ողբերգությունը: Այստեղ ցեղասպանության զոհերն ու դահիճները նախկինի պես հարատեւում են կողք-կողքի, այս սարսափելի հանցագործության ոգեւորողներն ու պատվիրատուները կազմում են դավադիր պլաններ, ինքնակամ ձեւում են սահմանները եւ իրենց արյունոտ վիճակագրության պլաններն իրականացնում վրացիների, չեչենների եւ ադրբեջանցիների հանդեպ...

    Արժե արդյո՞ք ասել, որ շարունակվող հակամարտության պայմաններում միակողմանի ճշմարտության մենաշնորհը ոչ թե պարզապես վտանգավոր, այլ մահացու է... Իսկ սովետական զավթման ժամանակ առաջացած մենաշնորհը Լիտվայում (եւ ոչ միայն Լիտվայում) հարատեւել է շուրջ քսան տարի: Անկախության տարիներն, այնուամենայնիվ իզուր չեն անցել, մեր երկրում կարելի է թվարկել մի քանի հեղինակների, որոնք խոր թափանցում են մինչեւ հիմա Կովկասը անհանգստացնող հիմնահարցերի մեջ: Նրանց մեջ աչքի է ընկնում լիտվացի պատմաբան, ազգաբան եւ քաղաքական մեկնաբան Իմանտաս Մելյանասը, որի աշխատությունների մի մասը նվիրված է թուրքական, կովկասյան եւ մահմեդական թեմատիկային:

    Նրա նորագույն աշխատությունը լիտվերեն լույս տեսած «Ադրբեջանական ժողովրդի ցեղասպանությունը (1905-1994)» պատմական ակնարկն, որը մայիսի վերջերին տպագրվել է «Genocidas ir rezistencija» գիտական հանդեսի 2009 թվականի № 1(25) էջ՝ 132-150-ում), պետական գիտահետազոտական հրատարակչությունում՝ Լիտվայի ցեղասպանության եւ բնակիչների դիմադրության հետազոտության կենտրոնում (ԼՑԲԴՀԿ):

    Սա առաջին նմամօրինակ աշխատություն է ոչ միայն Լիտվայում, այլ նաեւ ամբողջ մերձբալթյան պատմագրությունում, որը տպագրվել է պետական գիտական հրատարակչությունում, որի նպատակն է լիտվացի ընթերցողին ծանոթացնել մարդկության պատմության եւս մի խայտառակ էջին: Այն, որ այս պատմական ակնարկում մի ժողովրդի ներկայացուցիչները հանդես են գալիս որպես զոհեր, իսկ մյուսինը որպես դահիճ, արտացոլում է այն ժամանակվա կոնկրետ իրավիճակը եւ ոչ թե հեղինակի համակրանքն ու հակակրանքն է արտահայտում այս կամ այն ժողովրդի հանդեպ:

    Պատերազմի եւ երկպառակության ժամանակ անմեղ տուժողներ լինում են երկու կողմից էլ, սակայն սույն հոդվածը նվիրված է ոչ հայ-ադրբեջանական հարաբերություններին որպես այդպիսին եւ նամանավանդ ոչ հայ-թուրքական հարաբերություններին այլ միայն լուսաբանում է ադրբեջանական ժողովրդի ցեղասպանության թեման: Ըստ էության այս հոդվածով Լիտվայում ավարտվում է միակողմանի ճշմարտության մենաշնորհը:

    Իմ կարծիքով Ի.Մելյանասի ուժեղ կողմը ներկա դեպքում հանդիսանում է այն հանգամանքը, որ նա ինքը չի պատկանում հակամարտող կողմերից ոչ մեկին: Առավել եւս, ձգտելով օբյեկտիվության պատմաբանը դիմել է Լիտվայի հայկական սփյուռքի ներկայացուցիչներին եւ խնդրել ներկայացնել նկարագրվող պատմական դեպքերի մասին եղած նյութերը: Ակնարկում հայերենից բացի օգտագործվել են ֆրանսիական եւ ռուսական աղբյուրները: Սակայն, իրականում այս աշխատությունը բնական է դարձնում Ի.Մելյանասի յուրահատուկ ուշադրությունը լիտվական հեղինակներին՝ Վ.Կրեվե-Միցկյավիչյուսին, Պ.Վայտեկունասին, Ռ.Լապայտիսին, Դ.Մուսնիցկասին եւ այլոց:

    Իհարկե, թեման բացահայտելու համար առաջին հերթին օգտագործվել են ադրբեջանական աղբյուրները: Հեղինակի խոսքերով հոդվածի լույս ընծայմանը մեծ օժանդակություն են ցուցաբերել Բալթիայի ադրբեջանցիների Կոնգրեսը (նախագահը Ահմեդով Ուլդուզխանը - Ռիգա) եւ Լիտվայի ադրբեջանցիների Համայնքի նախագահ՝ Մահիր Համզաեւը: Այսպիսով, տվյալ գիտական աշխատության համար ստեղծվել է ընդարձակ եւ հարուստ փաստերի ու փաստարկումների հիմք՝ դրան սակավատեղյակ լիտվացի ընթերցողների համար (բոլորովին առաջին անգամ հրատարակվող) փաստեր, փաստաթղթեր, հիշողություններ, նամակագրություններ (պաշտոնական անձանց), հրապարակախոսների, ազգագիրների, պատմաբանների դիվանագետների եւ գրողների հոդվածները:

    Ի տարբերություն այս թեմայով գրող Եվրոպական հեղինակների, Ի.Մելյանասը չի տառապում քաղաքական կոռեկտությամբ, որովհետեւ նրա ձեւակերպած եզրակացությունները հնչում են որպես վճիռ մարդատյացների եւ զավթիչների հանդեպ:

    «Էթնիկական մաքրազտումները, որոնց ժամանակ որոշ տարածքների ազգագրական իրավիճակը փոխվում է այդ տարածքի նախկին բնակչության բնաջնջման կամ տեղահանության ճանապարհով, բոլորի կողմերից ընդունված է համարել ցեղասպանություն կամ ավելի ճիշտ՝ ազգասպանություն, ցեղասպանության մի այլ տարատեսակ: Եվ դրա համար էլ ադրբեջանցիների ցեղասպանությունը, ինչպես նաեւ Ադրբեջանի այլ ժողովուրդների ներկայացուցիչների, որոնք դավանում են Իսլամը, չի կարող «ավելի արդարացի» լինել, քան այն ցեղասպանությունը որն ապրել են հենց իրենք՝ հայերը:

    Իսկ «Մեծ Հայաստան» ստեղծելու պլանը, որն իրականացվել է էթնիկական մաքրազտման ճանապարհով, շատ բանով նման է այսպես կոչված «կենսական տարածքի» ընդարձակման, որն իրականացվել էր նացիստական Գերմանիայի կողմից:

    Հայաստանը չցանկանալով համաշխարհային հանրության կողմից ընդունված միջազգային իրավունքի նորմերի եւ սկզբունքների հիման վրա լուծել այս արյունահեղ հիմնահարցը, ինչպես նաեւ ճանաչել ադրբեջանական ժողովրդի ցեղասպանությունը, ինչպես նաեւ դուրս գալ զավթած տարածքներից, հատուցել պատճառած վնասը, առաջին հերթին իրեն թույլ չի տալիս կարգավորել իր հարաբերությունները հարեւան պետությունների հետ: Իսկ դա Ռուսաստանի համար, որը ձգտում է իրականացնել իր ռազմավարական աշխարհաքաղաքական նպատակները Կովկասում (եւ ոչ միայն Կովկասում) նախադրյալներ է ստեղծում հետագայում այդ «սառեցված» հակամարտությունները շահարկել տարածաշրջանում եւ խաղարկել հակամարտության մասնակիցների ճակատագիրը:

    Կարդալով Ի.Մելյանասի աշխատությունը ես միշտ հիշել եմ ՄԱԿ-ում ԱՄՆ-ի այն ժամանակվա դեսպան տիկին Ջին Կիրկպատրիկի 25 տարի առաջ (1984 թվականի հոկտեմբերի 10-ին) սիոնիզմի դեմ ուղղված հերթական կամպանիայի առթիվ մարգարեաբար արտասանած խոսքերը (իսկ Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի դեմ ուղղված մշտական քարոզչական հարձակումները հիշեցնում են մի շարք պետությունների եւ նրանց ղեկավարների «հակասիոնիզմը»):

    «Մենք թույլ ենք տվել ստի տարածվելուն եւ չենք հերքել այն: Այնուհետեւ այն գերաճել է քաղաքականության եւ այդ քաղաքականությունը նույնպես չի դատապարտվել եւ գերաճել է մահվան... Երբեմն ամբողջ մի ջողովրդի ճակատագիրը կախված է լինում խոսքերից...»:

    Վիտալիուս Կարակորսկիս,

    Լիտվայի Եվրոհամայնքի Խորհրդի անդամ:


    Печать
    

    Добавление комментария

    Ваше Имя:
    Ваш E-Mail:
    Код:
    Включите эту картинку для отображения кода безопасности
    обновить, если не виден код
    Введите код:

    Օրվա լուր

    

    irevanaz.com


    ԻԼՀԱՄ ԱԼԻԵՎ. «ՆԵՐԿԱՅԻՍ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՏԱՐԱԾՔԸ ՀՆԱԳՈՒՅՆ ԱԴՐԲԵՋԱՆԱԿԱՆ ՀՈՂ Է»

    «Երբ մենք ասում ենք, որ ներկայիս Հայաստանը ստեղծվել է Ադրբեջանի հողերում, մենք բարձրաձայնում ենք բացարձակ ճշմարտությունը: Մենք լավ գիտենք, որ հայերը մեր հողերում, այդ թվում ներկայիս Հայաստանի տարածքում վերաբնակեցվել են 19-րդ դարի սկզբին՝ ռուս-պարսկական պատերազմից հետո: Թերթերի բնակիչները և ողջ ադրբեջանական ժողովուրդը քաջատեղյակ են, որ 1978 թվականին նախկին՝ Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար մարզում հուշարձան է կանգնեցվել՝ այս տարածաշրջան հայերի վերաբնակեցման 150-ամյակի պատվին: Երբ պատերազմը սկսվեց, հայերը ոչնչացրին այս հուշարձանը, սակայն դրա բեկորները մնացել են, և բոլորն այժմ կարող են համոզվել դրանում: Նրանք եկվորներ են, նրանք մեր հողերերում  վերաբնակեցվել են Արևելյան Անատոլիայից և Իրանից»:

    Հրատապ լուրեր

    

    irevanaz.com

       ՂԱՐԱԲԱՂՅԱՆ ԿԱՐԳԱՎՈՐՈՒՄ   
    Մարիա Զախարովա. «Ղարաբաղյան հակամարտության բանակցային գործընթացում արմատական առաջխաղացումներ չկան»

    

    irevanaz.com

       ՂԱՐԱԲԱՂՅԱՆ ԿԱՐԳԱՎՈՐՈՒՄ   
    Թուրալ Գյանջալիև. «Մենք բողոքի նամակ ենք ուղարկել Կանադայի խորհրդարանի անդամներին»

    

    irevanaz.com

      ՂԱՐԱԲԱՂՅԱՆ ԿԱՐԳԱՎՈՐՈՒՄ  
    Վոլֆգանգ Մանիգ. «Համանախագահները հնարավորություն ունեն համոզել կողմերին շարունակել բանակցությունները»

    Վերլուծական

    

    irevanaz.com

    Արամ Ամատունի. «Սասնա ծռերը» վերադառնում է հին «ռեժիմի՞ն»

    

    irevanaz.com

    Կրեմլը ևս մեկ գաղափարախոսական հարված հասցրեց Հայաստանում նացիզմի հերոսականացմանը - Օլեգ Կուզնեցով

    

    irevanaz.com

    Հոկտեմբերի 27-ի ոճիրի կարևոր մոտիվը․ Ինչո՞ւ էր Ռոբերտ Քոչարյանը մտադիր փոխանակել Մեղրին - Սարգիս Արծրունի

    Տեսանյութեր

    

    АРМЯНСКАЯ ЛОЖЬ ПРО ТАК НАЗЫВАЕМЫЙ ГЕНОЦИД 1915 Г. В ОСМАНСКОЙ ИМПЕРИИ

    irevanaz.com

    

    ИСТОРИЯ ИРЕВАНА УСТАМИ АДЕКВАТНЫХ АРМЯН

    irevanaz.com

    

    ՀՀ ՀԱՏՈՒԿ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՁԱԽՈՂՈՒՄԸ: ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻՆԵՐԸ ԵՐԵՎԱՆՈՒՄ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ ԵՆ ՆԿԱՐԱՀԱՆԵԼ

    irevanaz.com

    Հարցազրույց

    

    irevanaz.com

    Ալեքսանդր Փերենջիև. «Ակնհայտ է, որ եթե 2016 թվականի ապրիլին մարտական գործողությունները չդադարեցվեին, Ադրբեջանը կազատագրեր իր տարածքների ավելի մեծ մասը»

    

    irevanaz.com

    Սերգեյ Մարկով. Հայկական լոբբին ԱՄՆ-ից պահանջում է Ադրբեջանի դեմ պատժամիջոցներ, սակայն դրանք չեն լինելու

    

    irevanaz.comԱլեքսեյ Խլոպոտով. «Ադրբեջանն առանց Ս-400 համակարգերի էլ ընդունակ է պաշտպանվել»

    Ով ով է Հայաստանում

    

    irevanaz.com

    Նիկոլ Վովայի Փաշինյան՝ Հայաստանի Հանրապետության 16-րդ վարչապետ

    

    irevanaz, irevan

    Կարեն Վիլհելմի Կարապետյան – Հայաստանի Հանրապետության նախկին վարչապետ

    

    irevanaz.com

    Հարությունյան Դավիթ Էդոնիսի - Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության անդամ

    Մամուլում

    

    irevanaz.com

    «News Blaze». «Հայաստանն անմտորեն կորոնավիրուսը տեղափոխում է Լեռնային Ղարաբաղ»

    «News Blaze» պարբերականը հրապարակել է ամերիկացի լրագրող և հրապարակախոս Նուրիտ Գրինգերի «Հայաստանն անմտորեն կորոնավիրուսը տեղափոխում է Լեռնային Ղարաբաղ» խորագրով հոդվածը, որում խոսվում է Հայաստանի վարած օկուպացիոն քաղաքականության, Լեռնային Ղարաբաղի մարզում կորոնավիրուսի տարածման մասին:

    

    irevanaz.com

    «Լեռնային Ղարաբաղից հարկադիր վերաբնակներ. Կորուստների պատմություն, գոյատևում և հույս»

    Ամերիկյան News Blaze հրատարակությունը հրապարակել է՝ ամերիկացի լրագրող և հրապարակախոս Նուրիտ Գրինգերի՝ «Լեռնային Ղարաբաղից հարկադիր վերաբնակներ. Կորուստների պատմություն, գոյատևում և հույս» հոդվածը,..

    

    irevanaz.com

         «NEWS BLAZE »    
    Նիկոլ Փաշինյանը պետք է Լոս Անջելեսում անցանկալի անձ հայտարարվի

    Հեղինակը գրում է, որ Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը Լոս Անջելեսում պետք է հանդիպի Հարավային Կալիֆոռնիայի հայկական համայնքի հետ:
    «Լոս Անջելեսի քաղաքապետ Էրիկ Գարսետտին, ով մայրական գծով հրեա է, և Լոս Անջելեսի քաղաքային խորհուրդը, որի կազմում ընդգրկված են ամերիկյան հրեաներ, պետք է անհանգստացած լինեն այն փաստով, որ նացիստ Նժդեհը և Դրոն Հայաստանում հերոսացվել են»:

     


    SOCIAL NETWORK

    Լռահոս
    

    Հայ ճարտարապետի խոստովանությունը. «Նախկինում Երևանում հայեր չեն ապրել»

    

    «Հակառակորդի հետ պետք է խոսել միայն զենքի լեզվով»

    

    Պաշտոնական Բեռլինը չի ճանաչում Լեռնային Ղարաբաղի անջատողական ռեժիմին

    

    Վիտալի Արկով. Ղարաբաղին հարակից շրջանների վերադարձը արդեն լուծված հարց է

    

    Ադրբեջանի օմբուդսմենը հայտարարություն է տարածել՝ Ղարաբաղում «ընտրությունների» ու «երդմնակալության» հետ կապված

    

    Թուրալ Գյանջալիև. «Ղարաբաղում բնակվող որոշ հայեր մեզ հետ խաղաղ գոյակցելու ցանկություն են հայտնում Ադրբեջանի միջազգայնորեն ճանաչված սահմանների շրջանակներում»

    

    Ֆարիդ Շաֆիև. «Մամեդ Էմին Ռասուլզադեն իրոք այցելել է Գերմանիա, սակայն, վերջին հաշվով հրաժարվել է համագործակցել նացիստների հետ»

    

    Սամեդ Սեիդով. «Արևելյան գործընկերության վերաբերյալ վերջնական որոշումը Եվրոպայի հերթական հարվածն է Հայաստանին»

    

    Լեյլա Աբդուլլաևա. «Հայաստանի վարչապետի նման հայտարարությունները ցույց են տալիս, որ նա փորձում է խոչընդոտել բանակցային գործընթացին»

    

    Հիքմեթ Հաջիև. «Իր ռազմատենչ հռետորաբանությամբ Հայաստանը խոչընդոտում է ԵԱՀԿ ՄԽ համանախագահների աշխատանքը»

    

    Բրենդա Շաֆֆեր. «Հայկական լոբբին չի ցանկանում տարածաշրջանում խաղաղության հաստատումը»

    

    «Եթե հակառակորդը դիմի որևէ սադրանքի, ապա ադրբեջանական բանակն անմիջապես կկանխի դա՝ ուժի կիրառմամբ»

    

    Լեյլա Աբդուլլաևա. «Հայաստանի օկուպացիոն քաղաքականության հիմքում դրված է ահաբեկչությունը»

    

    Լեյլա Աբդուլլաևա. «Փաշինյանը իր անպատասխանատու պահվածքով ի չիք է դարձնում հակամարտության խաղաղ կարգավորման հնարավորությունը»

    

    Հիքմեթ Հաջիև. «Հայաստանի իշխանությունները պետք է ապամոնտաժեն ֆաշիստների հուշարձանները»

    

    Արամ Ամատունի. «Սասնա ծռերը» վերադառնում է հին «ռեժիմի՞ն»

    

    Սահիբա Գաֆարովա. «Չպետք է հանդուրժել Գարեգին Նժդեհի հերոսացումը»

    

    Ժոսեպ Բորել. Եվրամիությունը աջակցում է Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությանը

    

    Լեյլա Աբդուլլաևա. Մեր դիրքորոշումը հայ-ադրբեջանական հակամարտության կարգավորման հարցում պարզ է և անփոփոխ

    

    Կարպիս Փաշոյան. «Իրավիճակը Հայաստանում չափազանց լուրջ է ու վտանգավոր»

    Copyright © 2009 IREVANAZ.COM