Բովանդակություն
Ամենաընթերցվող

  • Ասիմ Մոլլազադե. «Մեծամորի ԱԷԿ-ը ռումբ է, որը կարող է պա ...
  • ՈՒղեծիր է արձակել Azerspace-2 հեռահաղորդակցական արբանյա ...
  • Շահ Մահմուդ Քուրեշի. «ԼՂ հակամարտությունը սպառնալիք է հ ...
  • 18.09.2018
  • 19.09.2018
  • 17.09.2018
  • Սուր վեճ՝ Արփինե Հովհաննիսյանի և Նիկոլ Փաշինյանի միջև
  • 16.09.2018
  • 14.09.2018
  • ՀԻՔՄԵԹ ՀԱՋԻԵՎ «ԱԴՐԲԵՋԱՆԸ ՄԻՇՏ ՊԱՏՐԱՍՏ Է ՂԱՐԱԲԱՂԻ ՎԵՐԱԲԵ ...
  • Օրացույ
    «    Октябрь 2018    »
    ПнВтСрЧтПтСбВс
    1
    2
    3
    4
    5
    6
    7
    8
    9
    10
    11
    12
    13
    14
    15
    16
    17
    18
    19
    20
    21
    22
    23
    24
    25
    26
    27
    28
    29
    30
    31
     
    Կարծիք
    Վիճակագրությո



    Flag Counter

    Փոխգնդապետ Տվերդոխլեբով. «Թուրքական Էրզրում քաղաքի եւ նրա բնակչության հանդեպ հայերի հարաբերությունների վերաբերյալ գրություն»

    irevanaz.comՄինչեւ բուն պատերազմը, թուրքերի եւ հայերի թշնամության հին պատմական հարցը Եվրոպայի եւ Ռուսաստանի հասարակական կարծիքին էր ներկայացվել հավանաբար ոչ այն ձեւով, ինչպես որ նրանք տեսնում են այն այժմ: Թուրքերի նկատմամբ հայերի ատելությունը հայտնի է դեռ վաղուց: Հայերն իրենց միշտ էլ ներկայացրել են որպես տառապյալների ու տանջակիրների, նրանք միշտ էլ կարողացել են իրենց պատկերել որպես անմեղ, ճնշված ու հալածված ազգ, որը ծանր տառապանք է կրել իր կրոնի ու կուլտուրականության համար: Նրանց հետ մոտիկից շփվող ռուս մարդիկ բոլորովին այլ կարծիքի են եղել նրանց կուլտուրականության ու ունակությունների վերաբերյալ: նրանց համարել են որպես բավականին անշնորհակալ, մակաբույծ ազգ, որն ի վիճակի է ապրել միայն մեկ այլ ազգի խնամակալությանը:

    Ռուսական զորքերի կազմում հայ զինվորները համարվել են որպես վերջին կարգի, անպետք տարր: Նրանք միշտ աշխատել են գայթակղվել թիկունքային ոչ հաճելի պաշտոններում եւ խույս տալ ճակատից:

    Պատերազմի սկզբին հայ զինվորների մարտերից փախչելու նպատակով զանգվածային դասալքության եւ արհեստական վիրավորվածության հսկայական չափերի հասնելը բավականաչափ հաստատեցին այդ կարծիքը: Բայց այն, ինչ վիճակվեց ինձ տեսնել ու լսել վերջին երկու ամիսներին՝ մինչ թուրքական զորքերի Էրզրում մտնելը – գերազանցեցին հայերի վերաբերյալ եղած բոլոր ենթադրություններն ու երեւակայությունները:

    1916 թ. ռուսական զորքերի կողմից Էրզրումի գրավումից հետո հայերին ոչ քաղաք, ոչ էլ նրա շրջակայքը չթուլատրեցին, նրանք զորքերի կազմում էլ չկային:

    Այդ խելացի կարգադրությունն ի կատար ածվեց Էրզրումի I կորպուսի Հրամանատար գեներալ Կալտինի ղեկավարության ողջ ընթացքում: Հեղափոխությունից հետո, երբ բոլորի համար բոլոր արգելքները ոչնչացվեցին, հայերը հորձանքով ներխուժեցին Էրզրումի շրջակա գրավված տարածքներն ու Էրզրում: Այդ արշավանքի հետ մեկտեղ սկսվեցին մասնակի կողոպուտները քաղաքում եւ գյուղերում: Ռուսական զորքերի ու մարդկանց ներկայությունը հնարավորություն չտվեց հայերին բացահայտ կատարելու այդ, նրանք կողոպտում ու բռնություններ էին կատարում գաղտագողի, զգուշանալով:

    1917 թ. գարնանը Էրզրումի Հեղափոխական Գործադիր կոմիտեն, որը բաղկացած էր մեծամասամբ զինվորներից, Էրզրումում համատարած խուզարկություն անցկացրեց՝ նպատակ ունենալով գտնել ու վերցնել բնակչության մոտ եղած զենքը: Խուզարկությունը անկանուն կատարվեց եւ վերածվեց սանձազերծված զինվորական բազմության կողմից բնակչության կողոպտմանը: Հատկապես աշխատում էին մոլեգնել ու բռնություն կատարել մարտերի ժամանակ ամենավախկոտ եղող հայ զինվորները:

    Այդ օրը փողոցով վեր բարձրանալիս ես տեսա զինվորների բազմություն, որը տանում էր մոտ յոթանասուն տարեկան երկու ծեր թուրքի: Զինվորներին գլխավորում էր մի հայ զինվոր՝ երկաթե ձողը ձեռքին, որը զայրույթից դողում էր: Փողոցները ցեխոտ էին, լի էին ջրափոսերով: Մեծամասամբ հայ զինվորներից բաղկացած ամբոխը ողջ ճանապարհի ընթացքում խեղճ ծերունիներին նետում էր ջրափոսերի ու ցեխի մեջ՝ փողոցի մի կողմից մյուս կողմը: Ծերերն ընկնում էին ցեխի մեջ, վեր բարձրանում, բայց նրանց նորից էին նետում եւ ծաղրանքի ենթարկում: Ես պաշտպանեցի ծերունիներին, սկսեցի նախատել ամբոխին եւ հորդորել մարդավարի վարվել նրանց հետ: Ամբոխի պարագլուխը՝ երկաթե ձողը ձեռքին սկսեց բռունցքներով զայրացած հարձակվել ինձ վրա: Ամբոխը եւս սկսեց վճռական հարձակում գործել: Այդ ժամանակ ռուս զինվորներն արդեն այն աստիճանի էին անկարգացել, որ ամենուրեք արդեն ծեծում ու սպանում էին իրենց սպաներին: Դրությունն սկսել էր սրվել: Այն հանկարծակի փոխվեց, երբ սպայի հրամանատարությամբ կազմակերպված պահակախումբը հայտնվեց:

    Հայ զինվորները վայրկենապես անհայտացան, իսկ ռուսները ծերունիներին առաջ տարան արդեն առանց որեւէ բռնության: Ռուսական բանակի՝ ճակատից հեռանալ սկսելուց – երկյուղ առաջացավ, որ ճակատում մնացած հայերը թուրքական բնակչության կոտորած կկազմակերպեն, մինչեւ որ քաղաքին կմոտենան ինքնագլուխ հեռացող բանակի տեղը եկող այլ ազգերի զորքերը, որոնք սպասում էին թիկունքում:

    Հայ մտավորականությունը հաստատում էր, որ դրան բնավ հնարավորություն չի տրվի: Նրանք աշխատում էին վստահեցնել բոլորին, որ միջոցներ են ձեռնարկվում հայերի ու թուրքերի միջեւ բարիդրացիական հարաբերություններ հաստատելու:

    Իրոք, սկզբում կարելի էր մտածել, որ այդպես էլ կլինի, հեղափոխությունից հետո ռուս զինվորների կողմից զորանոցների վերածված մեչիդները մաքրվեցին եւ այլեւս չզբաղեցրեցին: Լսեցի, որ թուրքերից ու հայերից բաղկացած քաղաքային ոստիկանություն էր հավաքվել, հայերն աղմուկով պահանջում էին ռազմա-դաշտային դատարան, մարդասպանների ու ավազակների մահապատիժ, ռազմական տրիբունալ սահմանել: Բայց այդ բոլորը խաբեություն ու մոլորություն եղավ:

    Ոստիկանության կազմում ընդգրկված թուրքերը շատ շուտով դուրս եկան նրա շարքերից, քանի որ գիշերային շրջայցերից սկսեցին անհայտորեն չքանալ թուրք ոստիկանները: Անհետանալ սկսեցին նաեւ քաղաքից դուրս աշխատանքի տարվող թուրքերը եւս:

    Ռազմա-դաշտային դատարանը, որն ի վերջո ստեղծվել էր, ոչ ոքի չդատեց եւ մահապատժի չենթարկեց, նրանք իրենք էին վախենում մահապատժի ենթարկվելուց: Առանձին վայրագությունները, սպանություններն ու կողոպուտը սկսեց շատանալ: Հունվարի վերջին, կամ փետրվարի վերջին՝ հին տոմարով, գիշերը, իր տան մեջ հայ զինվորների կողմից սպանվեց հայտնի թուրք քաղաքացիներից մեկը՝ Հաջի Բաղիր Էֆենդին: Բանակի հրամանատար, գեներալ Օդիչելիձեն զորամասերի հրամանատարներից պահանջեց 3 օրվա ընթացքում գտնել մարդասպաններին: Բանակի հրամանատարը խիստ արտահայտություններով դատապարտեց հայկական զորամասերի ղեկավարներին զինվորների վայրագությունների համար եւ ընդհանրապես հայերին, վրդովմանք արտահայտեց տեղի բնակիչների նկատմամբ հայերի իրականացրած ավազակության պւ բռնության վերաբերյալ, զայրացավ նրա համար, որ տեսավ դաշտում, ճանապարհների մաքրման համար բերված թուրք բնակիչներին, որոնցից շատերին ընդհանրապես ետ չեն տանում»...

    «Դրանից հետո, շուտով լուրեր տարածվեցին Էրզինջանում հայերի կողմից թուրքերի կոտորածի մասին: Այդ վայրագության վերաբերյալ մանրամասնությունները ես իմացա բանակի Հրամանատար, գեներալ Օդիչելիձեի ասածներից: Դրանք հետեւյալն են. կոտորածը կազմակերպվել է դոկտորի եւ կապալառուի կողմից, այսինքն ամեն դեպքում նրանց ղեկավարել է ոչ տգետ ամբոխը: Այդ գործիչների ազգանունները չգիտեմ, դրա համար էլ չեմ հայտնում: Սպանվել են ավելի քան 800 թուրքեր – անզեն, խաղաղ բնակիչներ»:

    «Մարդկանց մորթել են ոչխարների պես եւ դարսել փոսերում, լկտիաբար հաշվելով. «ի՞նչ է, այստեղ 800 է: Կարելի մեկ տասնյակ եւս դնել! Տասն էլ մորթիր!»:

    Կապալառուն ինքն է բավականություն ստացել, հրամայելով, որպեսզի թուրքերին ներսից մեկ-մեկ բաց թողնեն, կտրել է դուրս եկողների գլուխը, այդպիսով սպանելով մոտ 8 տասնյակ մարդկանց»...

    «Էրզինջանի կոտորածից հետո շարժվող հայկական ալիքը իր ճանապարհին ոչնչացրել է բոլոր մահմեդական մարզերը: Սպանություններն ուղեկցվում էին ամենահրեշավոր վայրագություններով:

    Փոխ-տեղակալ Մզիվանին վկայություն է տվել օրինակ. Էրզրումի ռազմական կայազորի հրետանավոր սպաների ընդհանուր ժողովին, որ մի ծանր վիրավոր, բայց տեղն ու տեղն չսպանված քրդին վազելով մոտեցել է հայ զինվորը եւ փորձել փայտը մտցնել նրա բերանը: Մահացողը սեղմել է ատամները եւ փայտը խցկել չի հաջողվել: Այդ ժամանակ հայը արձակել է նրա հագուստի կոճակները եւ սկսել կրունկների տակից երկաթ մեխած կոշիկներով հարվածել նրա փորին:

    Իլիջում սրի է քաշվել ողջ մահմեդական բնակչությունը, որը չի հասցրել փախչել: Բանակի հրամանատարն ասել է, որ երեխաների դիակներ են գտնվել, որոնց վզերը բառացիորեն ծոպերիզի էին վերածվել:

    Կոտորածից երեք շաբաթ հետո Իլիջում եղող պոխ-տեղակալ Գրյազնովը փետրվարի 26-ին այնտեղից վերադառնալուց հետո պատմել է ինձ, որ այնտեղ նա ականատես է եղել հետեւյալ տեսարանին. գյուղ գնացող ճանապարհին եւ փողոցներում թափված էին այլանդակված դիակներ: Դրանց կողքից անցնող ամեն մի հայ անպայման թքում էր դիակի վրա կամ ապականում այն: 12-15 քառակուսի սաժեն տարածություն ունեցող մեչիդը երկու արշին բարձրությամբ լցված էր թուրք ծերունիների, կանանց ու երեխաների դիակներով:

    Կանանց դիակների վրա երեւում էին բռնաբարության հետքեր: Փոխ-տեղակալ Գրյազնովը մեչիդի մոտ հրավիրեց ջոկատում գտնվող երկու հայ ուսանողուհիներին: Այդ ուսանողուհիները ջոկատում ծառայում էին որպես հեռախոսավարուհի: Փոխ-տեղակալը հրավիրեց նրանց հիանալու հայերի կատարած արարքներով: Ի զարմանս նրա, այդ ուսանողուհիներն սկսեցին ուրախ քրքջալ: Նա խստորեն նրանց ասաց, որ հավանաբար հայերը մարդկային տոհմի ստորագույն, վայրենի ցեղն է, եթե նույնիսկ բարձրագույն կրթությամբ աղջիկները ի վիճակի են ծիծաղել՝ դիտելով նման տեսարանը, որից նրա՝ տարեց մարտական տեսարաններ ու մահ տեսած սպայի մարմնով սարսուռ է անցնում»...

    Հայերի ալաջինյան գազանությունների մասին շատ է պատմել փետրվարի 27-ին Ալաջինի զորահանգրվանային պարետի գործավարը: Նա պատմել է հետեւյալ տեսարանի մասին. հայերը պատից կախել էին կենդանի թուրք կնոջ լայն ձգած մարմինը, նրա կրծքից հանել սիրտն ու մեխել գլխավերեւում»...

    «Փետրվարի 26-ից 27-ի լույս գիշերը հայերը խաբելով ռուս սպաներին, Էրզրումում կոտորած, մարդկային սպանդ էին կազմակերպել եւ փախել այնտեղ եկող թուրքական զորքերից: Այդ գիշեր Էրզրումում սպանվածների թիվը հաշվվում էր մոտ 3 հազար մարդ»...

    «Կոտորածի առաջն առնելու հնարավորությունը ամբողջովին հայ մտավորականության ձեռքին էր եւ եթե կոտորածը տեղի է ունեցել, ապա դրանում մեղավոր է ոչ միայն տգետ ամբոխը: Որքան հաջողվել է ինձ վերջին ժամանակներս դիտել, հայ հասարակ ժողովուրդը շատ հնազանդորեն լսում է իր մտավորականներին, հատկապես նրա մի քանի ներկայացուցիչներին»...

    «Դեպքերը ցույց տվեցին, թե հատկապես որ տարրերը, որ բնազդն է գերակշռում թե հայ ժողովրդի եւ թե հայ մտավորականության մեջ...»:

    Էրզրումի եւ Դեւե Բոյնուի Ամրացված դիրքերի

    պետի ժամանակավոր պաշտոնակատար,

    Էրզրումի երկրորդ Բերդային Հրետանային գնդի

    Հրամանատար, պոխգնդապետ՝ Տվերդախլեբով:

    16-19 ապրիլի 1918 թ. Էրզրում:


    Печать
    

    Добавление комментария

    Ваше Имя:
    Ваш E-Mail:
    Код:
    Включите эту картинку для отображения кода безопасности
    обновить, если не виден код
    Введите код:

    Օրվա լուր

    

    irevanaz.com


    ԷԼՄԱՐ ՄԱՄԵԴՅԱՐՈՎ. «ՀԱՅ-ԱԴՐԲԵՋԱՆԱԿԱՆ ՀԱԿԱՄԱՐՏՈՒԹՅԱՆ ԿԱՐԳԱՎՈՐՈՒՄԸ ՀԱՆԴԻՍԱՆՈՒՄ Է ՏԱՐԱԾԱՇՐՋԱՆԻ ԿԱՅՈՒՆ ԶԱՐԳԱՑՄԱՆ ԿԱՐԵՎՈՐԱԳՈՒՅՆ ՀԱՐՑԵՐԻՑ ՄԵԿԸ»

    «Հայ գործընկերոջս հետ իմ երկու հանդիպումները, մեր կողմից լսված, փակ դռների հետևում Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահի և Հայաստանի վարչապետի միջև զրույցը դրական ազդակ է հաղորդում առաջ շարժվելու մեր հնարավորություններին»,- հայտարարել է նախարարը:

    Էլմար Մամեդյարովը նշել է, որ Հայաստանում առաջիկա ընտրություններից հետո պարզ կդառնա, թե որքանով է այդ երկիրը պատրաստ խաղաղության և կայունության, իսկ դա առաջին հերթին նշանակում է՝ Հայաստանի կողմից ադրբեջանական տարածքներից իր զորքերը դուրս բերելը:

    Հրատապ լուրեր

    

    irevanaz.com

         ԱՀ ՊՆԽԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆ      
    Ադրբեջանի և Հայաստանի պաշտպանության նախարարների միջև հանդիպում չի եղել

    

    irevanaz.com

         ԲՈՂՈՔԻ ԱԿՑԻՅԱ      
    ԱՄՆ-ի ադրբեջանական համայքը Սպիտակ տան կայքում հայկական լոբբիի փորձերի դեմ պետիցիա է տեղադրել

    

    irevanaz.com

         ՓՈՐՁԱԳԵՏԻ ԿԱՐԾԻՔ      
    Անդրեյ Շենին. «Ադրբեջանը ԱՄՆ-ի համար կարևոր ռազմավարական երկիր է Հարավային Կովկասում»

    Վերլուծական

    

    irevanaz.com

         ԻՐԱԿԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆ     
    Նիկոլ Փաշինյանը չի կարող ապրել առանց փողոցային տրիբունայի

    

    irevanaz.com

         ՍՈՎՈՐԱԿԱՆ ԽԱՅՏԱՌԱԿՈՒԹՅՈՒՆ     
    «Փաշինյան Նիկոլն այդպես էլ չդարձավ վարչապետ. նա մնաց ընդդիմադիր խմբագիր»

    

    irevanaz.com

         ՔԱՂԱՔԱԳԵՏԻ ԿԱՐԾԻՔ      
    Ինչու՞ է Փաշինյանը հաճախակի այցելում Ղարաբաղ

    Տեսանյութեր

    

    ԳՅՈՒՄՐԻՈՒՄ ՊԱՅԹՅՈՒՆ Է ՍՊԱՍՎՈՒՄ. ԳԵՎՈՐԳ ՀԱՐՈՅԱՆԻ ՀԱՐԱԶԱՏՆԵՐԻ ԲՈՂՈՔԻՆ ԿՄԻԱՆԱՆ ՆԱԵՎ ԱՅԼ ԾՆՈՂՆԵՐ

    irevanaz.com

    

    ԱԴՐԲԵՋԱՆԸ ԲԵԼԱՌՈՒՍԻՑ ՍՏԱՑԵԼ Է «ՊՈԼՈՆԵԶ» ՀԱՄԱԶԱՐԿԱՅԻՆ ԿՐԱԿԻ ՌԵԱԿՏԻՎ ՀԱՄԱԿԱՐԳԵՐԻ ՀԵՐԹԱԿԱՆ ԽՄԲԱՔԱՆԱԿ

    irevanaz.com

    

    ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆԸ ՉԻ ԿԱՐՈՂ ԱՊՐԵԼ ԱՌԱՆՑ ՓՈՂՈՑԱՅԻՆ ՏՐԻԲՈՒՆԱՅԻ

    irevanaz.com

    Հարցազրույց

    

    irevanaz.com

         ՓՈՐՁԱԳԵՏԻ ԿԱՐԾԻՔ     
    Դմիտրի Վերխոտուրով. «Փաշինյանին պետք չէ Ղարաբաղում հակամարտությունը»

    

    irevanaz.com

         ՀԱՅԱՑՔ ՄՈՍԿՎԱՅԻՑ         
    Եվգենի Միխաիլով. «Մոսկվան ըմբռնել է Հայաստանում տեղի ունեցող իրադարձությունները»

    

    irevanaz.com

         ՓՈՐՁԱԳԵՏԻ ԿԱՐԾԻՔ     
    Սմբատ Կարախանյան. «Կառնավալն ավարտվեց, լրջանալու պահն է. Սերժ Սարգսյանի խոստումները դրված են Փաշինյանի սեղանին»

    Ով ով է Հայաստանում

    

    irevanaz.com

    Նիկոլ Վովայի Փաշինյան՝ Հայաստանի Հանրապետության 16-րդ վարչապետ

    

    irevanaz, irevan

    Կարեն Վիլհելմի Կարապետյան – Հայաստանի Հանրապետության նախկին վարչապետ

    

    irevanaz.com

    Հարությունյան Դավիթ Էդոնիսի - Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության անդամ

    Մամուլում

    

    irevanaz.com

         «THE JERUSALEM POST»    
    Արիե Գուտ. «Իսրայելը 1915 թվականին Օսմանյան կայսրությունում իրադարձությունները պաշտոնապես չի ճանաչում որպես ցեղասպանություն»

    Իսրայելը պաշտոնապես չի ճանաչում 1915 թվականին Օսմանյան կայսրությունում իրադարձությունները: Եվ այդ փաստը՝ փաստորեն մշտապես լայն հակաիսրայելական և հակասեմիտական  հիստերիա է առաջացնում Հայաստանում և հայկական ԶԼՄ-ներում: Ի տարբերություն ժամանակակից Գերմանիայի,..

    

    irevanaz.com

         «ԿՈՄԵՐՍԱՆՏ»      
    «Մոսկվային հատկապես զայրացրել է ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարին մեղադրանքի առաջադրումը»

    «Հայաստանը պոկվում է Հավաքականից, Ռուսաստանը դժգոհ է Հայաստանի նոր իշխանությունների գործողություններից» վերնագրի ներքո Հայաստանի մասին հերթական հոդվածն է հրապարակել ռուսաստանցի ամենահայտնի օլիգարխներից մեկին՝ Ալիշեր Ուսմանովին պատկանող «Կոմերսանտ» պարբերականը:
    Վկայակոչելով Ռուսաստանի պետական կառույցներում իր անանուն աղբյուրները՝

    

    irevanaz.com

    ՍՈՒՄԳԱՅԻԹԻ ԻՐԱԴԱՐՁՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ
    «Հակառակ արևմտյան քաղաքագետների պնդումների՝ սումգայիթյան իրադարձությունները ազգամիջյան բնույթ չէին կրում»

    Հակառակ արևմտյան քաղաքագետների պնդումների՝ սումգայիթյան իրադարձությունները ազգամիջյան բնույթ չէին կրում: Դա խորհրդային տարիների համար յուրահատուկ՝ հանցավոր խմբերի միջև «ռազբորկա» էր:

    Դրա մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ ամենադաժան խմբերից մեկը գլխավորում էր ազգությամբ հայ Էդուարդ Գրիգորյանը:

     


    SOCIAL NETWORK

    Լռահոս
    

    Արմեն Բեգլարյան. «Մենք մեր ձեռով մեր երեխեքին տանում ենք, ու վարի ենք տալիս»

    

    Գանիրա Փաշաևա. «Հայաստանը վարելով էթնիկական մաքրման քաղաքականություն, իրենց պատմական հողերից բռնի ուժով վտարելել են ադրբեջանցիներին»

    

    Գեորգի Ծերեթելի. «Ղարաբաղյան կարգավորման հարցում անտեսվել է ԵԱՀԿ-ի սկզբունքներ»

    

    ԱՄՆ նախագահի ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդական Ջոն Բոլթոնը կայցելի Ադրբեջան

    

    Ասիմ Մոլլազադե. «Մեծամորի ԱԷԿ-ը ռումբ է, որը կարող է պայթել ցանկացած պահի»

    

    Ջորջ Քենթ. «ԼՂ հակամարտության կարգավորման գործում առաջընթաց է գրանցվել»

    

    «Լեռնային Ղարաբաղի տարածաշրջանը Ադրբեջանի մի մասն է»

    

    «Հայաստանի գործողությունները հակասում են Ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության կանոնադրությանը»

    

    Ադրբեջանն Իտալիայից 10 ուսումնամարտական ինքնաթիռ է գնել

    

    Իլհամ Ալիև. «Ղարաբաղյան կարգավորման վերաբերյալ Ադրբեջանի դիրքորոշումը մնում է անփոփոխ»

    

    Քամիլ Այդըն. «ԵԱՀԿ ՄԽ-ն կոնկրետ միջոցներ չի ձեռնարկում ղարաբաղյան կարգավորման համար»

    

    «Նրանք, ովքեր ուզում են կանխել մարդկային կորուստները, չպետք է օկուպացնեն այլ պետության հողերը»

    

    Սամեդ Սեիդով. «ԵԽԽՎ-ի խնդիրների պատճառը երկակի չափանիշներն են»

    

    Արամ Հարությունյան. «Փաշինյանն ադեկվատ չէ»

    

    Արմեն Աշոտյան. «Բռնապետությունը կանխելու ավելի ուժեղ երաշխիք կա, քան աղբամանն է»

    

    Մարկ Բաբոտ. «Իսրայելը սերտորեն համագործակցում է Ադրբեջանի հետ ռազմական ոլորտում»

    

    Լեյլա Աբդուլլաևա. «Աննա Հակոբյանը ճիշտ չի ընտրել իր մարդասիրական առաքելության նպատակը»

    

    Միխաել Կինդսգրաբ. Ղարաբաղի վերաբերյալ ստատուս-քվոն անընդունելի է

    

    Հիքմեթ Հաջիև. «Ադրբեջանի և Ռուսաստանի միջև հարաբերությունները հաջողությամբ զարգանում են ռազմավարական գործընկերության հարթությունում»

    

    Յուրի Շևցով. «Պոլոնեզ»-ը էլ ավելի կուժեղացնի Ադրբեջանի ռազմական ներուժը»

    Copyright © 2009 IREVANAZ.COM