Բովանդակություն
Ամենաընթերցվող

  • Նա իր ստեղծագործությամբ պայքարում է հայկական կեղծարարու ...
  • 03.01.2018
  • Մի հին թալանի պատմություն. Ծանր մեղադրանքներ ուղղված Սե ...
  • «Դիվանագիտությունը կարող է կանխել ԼՂ հակամարտության էսկ ...
  • Հիքմեթ Հաջիև. «Հայաստանին հրահրում են հարևան պետություն ...
  • 10.01.2018
  • 06.01.2018
  • Գրիգորի Տրոֆիմչուկ. «Բաքվի ու Երևանի համար առավել ընդու ...
  • Սերգեյ Լավրով. «Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը կարո ...
  • 08.01.2018
  • Օրացույ
    «    Январь 2018    »
    ПнВтСрЧтПтСбВс
    1
    2
    3
    4
    5
    6
    7
    8
    9
    10
    11
    12
    13
    14
    15
    16
    17
    18
    19
    20
    21
    22
    23
    24
    25
    26
    27
    28
    29
    30
    31
     
    Կարծիք
    
    Դուք համարում ե՞ք, որ Սերժ Սարգսյանը կդառնա Հայաստանի հաջորդ վարչապետը:

    Այո
    Ոչ
    Դժվարանում են պատասխանել

    Վիճակագրությո



    Flag Counter

    Նուրանի. «Ընդհարում իրականության հետ»

    irevanaz.comԹե ինչ է նշանակում 1915 թվականի ապրիլի 24-ը երկրագնդի մեր հատվածում, երկար բացատրելու կարիք չկա - հայկական եւ նրանց հարող շրջանները ամեն տարի դրա հետ հարմարեցնում են բավականին աղմկալի ու հիստերիկ կամպանիա: Մինջդեռ անհամեմատ ավելի քիչ է հայտնի մեկ այլ տարեթիվ՝ այդ նույն 1915 թվականի ապրիլի 25-ը, որը միավորել է իրարից շատ հեռու գտնվող այնպիսի երկրների ճակատագրերը, ինչպիսիք են Թուրքիան, Ավստրալիան ու Նոր Զելանդիան: Խոսքը վերաբերվում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ամենաարյունոտ եւ ողբերգական էջերին - Չանաքքալայում տեղի ունեցած հայտնի ճակատամարտներին, որի արդյունքը մեծ նշանակություն է ունեցել Բոսֆոր եւ Դարդանել նեղուցների նկատմամբ վերահսկողության հարցում:

    Առաջին հերթին, բրիտանական ռազմավարների մշակած պլանի համաձայն ենթադրվում էր, որ Միջերկրական ծովից Դարդանելի նեղուցով դեպի Ստամբուլ դուրս գալը իրականացվելու է բացառապես ծովային նավատորմի ուժերով, առանց ցամաքային ուժերի որեւէ մի գործողության: Սակայն, Անտանտայի ծովային գործողության կրախի ենթարկվելուց հետո որոշվեց ցամաքային դեսանտ իջեցնել Գելիբոլու (Գալլիոպոլի) թերակղզի: Այն ժամանակ Անտանտայի հիմնական հարվածող ուժն էին կազմում այսպես կոչված ANZAC-ը «Ավստրալիայի եւ Նոր Զելանդիայի բանակային կորպուսի» զորամասերը:

    Այդ դեսանտն էլ անհաջողություն կրեց:

    ANZAC-ի զորամասերին այդպես էլ չհաջողվեց նկատելիորեն առաջ գնալ եւ երկար, ծանր ու հոգնեցուցիչ մարտերից հետո Անտանտայի հրամանատարությունն ստիպված եղավ իր զինվորներին էվակուացնել Գելիբոլու թերակղզուց:

    Այսօր Գելիբոլու թերակղզու մեծ մասը պատմական արգելավայր է, որտեղ զինվորական գերեզմանոցները եւ թուրքական բանակի հուշարձանները Անտանտայի երկրների՝ ANAZAC-ի ֆրանսիացի, հույն զինվորների գերեզմանատների ու հուշարձանների հետ կողք կողքի են: Եվ հենց այստեղ է Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքը, արդեն անկախության համար մղվող պատերազմի հաղթանակից հետո ասել իր պատմական խոսքերը. «Արյուն թափած եւ կյանքը զոհաբերած հերոսներ, դուք այժմ պառկած եք բարեկամ երկրի հողում: Հանգիստ ննջեք: Տարբերություն չկա ջոննիների ու մեհմեդների միջեւ, որոնք պառկած են կողք կողքի՝ մեր հողում»:

    Թե ինչպես են Թուրքիայում վերաբերվել նրա երկիրը եկած զինվորների՝ անկեղծ ասած զավթիչների հիշատակի նկատմամբ Եվրոպայում մինչեւ հիմա համարում են օրինակելի եւ էստոնական տխրահռչակ էպոպեայի՝ «Բրոնզե զինվորի» հուշարձանի տեղափոխման ժամանակ Եվրամիության ներկայացուցիչները Տալլինին խորհուրդ են տվել օրինակ վերցնել Անկարայից:

    Եվ ամեն տարի, ապրիլի վերջին տասնյակ հազարավոր անգլիացիներ, ավստրալիացիներ, նորզելանդացիներ են գալիս Գելիբոլու թերակղզին, որպեսզի այստեղ զինվորական հիշատակման արարողություններ անցկացնեն եւ ապրիլի 25-ի արշալույսը դիմավորեն այնտեղ, որտեղ մի ժամանակ ANZAC-ի զորամասերը ափ են դուրս եկել:

    Վաղուց արդեն ավանդույթ է դարձել Կանբերրայի ու Վելինգտոնի պաշտոնական անձանց մասնակցությունն այս արարողություններում: Եվ 1950 թվականին ANZAC Day-ի հոբելյանական արարողությանը մասնակցելու համար Գելիբոլու է եկել Ավստրալիայի գեներալ-գուբերնատոր լորդ Կասեյը, որն անձամբ մասնակցել է դեսանտի իջեցմանը: Եվ հենց նա իր ելույթում պատմել է գրեթե անհավատալի մի եղելության մասին:

    25 ապրիլի 1915 թվականին, - պատմել է նա, թուրքական բանակի եւ դաշնակիցների միջեւ խրամատային ծանր մարտեր են տեղի ունեցել: Խրամարների միջեւ եղած տարածությունը 8-10 մետր էր եւ երկու կողմերի հրաձգության տակ գտնվող այդ գոտում գետնին է ընկնում ծանր վիրավորված անգլիացի կապիտանը: Նա օգնություն է կանչում, բայց նրա զինվորներից ոչ մեկը չի հանդգնում խրամատից դուրս գալ - գնդակների կարկուտ էր տեղում: Եվ այդ վայրկյանին թուրքական խրամատում սպիտակ կտոր է առկայծում եւ անմիջապես խրամատից դուրս է թռչում թուրք զինվորը՝ մենակ, առանց զենքի:

    Մենք, - պատմում է գուբերնատորը, քարացել էինք, վախենում էինք նույնիսկ շունչ քաշել: Նա մոտեցավ վիրավորին, վեր բարձրացրեց նրան՝ ինչպես յուրայինի, բերեց մինչեւ մեր խրամատը, ձեռքից-ձերք հանձնեց եւ վերադարձավ իր ընկերների մոտ: Իսկ հետո, ըստ լորդ Կասեյի, բանակում դեռ երկար ժամանակ խոսում էին թուրք զինվորի արիության ու մարդասիրության մասին:

    Ֆրանսիացի սպաների հիշողություններում եւս դժվար չի գտնել տեղեկություններ այն մասին, որ թուրք զինվորները վիրակապել են վիրավոր հակառակորդներին եւ բացատրել՝ այդպես է պահանջում մեր կրոնը: Այսպես, թե այնպես, պատահական չէ, որ երկու կողմերի ահռելի կորուստների հաշվին իրականացված այդ գործողությունը հետագայում բրիտանական պատմաբաններն անվանել են «ջենտելմենական պատերազմ»:

    Բայց տեսեք, թե բանն ինչումն է: ANZAC-ի զորամասերի դեսանտ իջեցնելը, «ջենտելմենական պատերազմը», որի ընթացքում Մեծ Բրիտանիայի եւ Ֆրանսիայի բանակի սպաները ցնցված էին իրենց հակառակորդների վեհանձնությունից ու մարդասիրական վերաբերմունքից, որոնց նախապատերազմական պրոպագանդան ներկայացրել էր որպես բացարձակ դաժան բարբարոսների - այդ ամենը տեղի էր ունեցել հենց այն օրերին, երբ, եթե հավատանք հայկական աղբյուրներին, նույն Թուրքիայի, նույն այդ բանակը, երկրի արեւելքում անտանելի չափի «հայոց ցեղասպանություն» է կատարել:

    Բայց դա արդեն չի համապատասխանում առողջ դատողությանը: Այն պարզ պատճառով, որ նույն երկրի միեւնույն բանակը չէր կարող միաժամանակ զարմացնել աշխարհին իր վեհանձնությամբ ու մարդասիրությամբ՝ Գելիբոլուում եւ կատարել «ցեղասպանություն» Վանում, Էրզրումում, Բիթլիսում... Այդպիսի բան չի լինում, դա բառ չէ բառի դիմաց, դա առասպել է իրականության նկատմամբ, որովհետեւ Գելիբոլուի կռիվների մասնակից ավստրալիացիները, ֆրանսիացիները, նորզելանդացիները, բրիտանացիներն առնվազն հատուկ պատճառ չունեն գովազդելու թուրքական բանակին, այնինչ՝ հայ ազգամոլներն ու նրանց դաշնակիցները, որոնց համար «ցեղասպանության» շիվանը միշտ եղել է ոչ այլ ինչ, եթե ոչ թուրքական Արեւելյան Անատոլիայի տարածքների նկատմամբ հավակնության հիմնավորման միջոցներից մեկը, ստելու պատճառ, կներեք, բայց ունեն: Եվ «ցեղասպանության» թեմայի շուրջը կեղծումները շատ-շատ են, որպեսզի չմտածեն այն մասին, թե կա այդտեղ ընդհանրապես ճշմարտություն:

    Հասկանալի է ի դեպ մյուսը եւս, այն, որ հայերն իրենց ազգային ինքնագիտակցությամբ թաղվել, մնացել են XIX-XX-րդ դարերի սահմանագծի մակարդակում: Բայց այն ժամանակ. «Ինչու՞ են հարեւանները ձեզ այդպես ատում» - հարցը բոլորովին չի հնչել այնպես, ինչպես հիմա:

    Եվ երբ Ատոմ Էգոյանի աղմուկ բարձրացրած «Արարատ» ֆիլմում գլխավոր հերոսներից մեկը՝ կինոռեժիսոր Էդվարդ Սարոյանը մյուս գլխավոր հերոսին՝ երիտասարդ - Ռաֆֆուն ասում է. «Գիտե՞ս, թե ինձ ամենից շատ ինչն է ցավ պատճառում: Ոչ թե այն, որ մենք կորցրել ենք հողերը եւ այդքան մարդիկ են սպանվել, այլ այն, որ մեզ կարող են այդ աստիճանի ատել», - դա արդեն հոգու ճիչն է, իրականության հետ ընդհարվելու ցավն է, որտեղ Օսմանյան կայսրության ներքին կյանքին, նրա թոլերանտության ու կրոնի հանդուրժողականության ավանդույթներին քիչ թե շատ ծանոթ պատմաբանները չեն կարող չհարցնել, թե ինչու այդ ավանդույթները առաջվա նման գործեցին Գելիբոլու թերակղզում, բայց խախտվեցին հենց 1915 թվականի ապրիլի 24-ին եւ հատկապես միայն հայերի նկատմամբ: Ի դեպ, խոսքը վերաբերվում է այնպիսի տեսակետներին, որը դժվար է բացատրել վերեւի հրամանով: Այս բոլորի հետ մեկտեղ, նաեւ դեռ առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրյակին հայերին ընդունել էին որպես Օսմանյան կայսրությունում ամենաարտոնյան փոքրամասնություն, հայ գործարարները նույնիսկ սուլթանական պալատների շինարարության կապալ էին ստացել, իսկ ֆինանսական գործավարությունում շատերի կարծիքով հայերենը, պետական լեզու հանդիսացող թուրքերենից ավելի լայնորեն էր օգտագործվել: Օսմանական կայսրության ֆինանսները քրիստոնական խոշորագույն «միլլեթ»-ի ձեռքում էր գտնվում:

    Երկրորդ - իսկական ցեղասպանությունը հազվադեպ է ընտրովի լինում: Գերմանիայում էլ վերջիվերջո ոչ միայն հրեաներին են սպանել, այլ նաեւ գնչուներին, սլավոններին՝ հատկապես լեհերին: Հայաստանում «էթնիկական մաքրման» են ենթարկվել ոչ միայն ադրբեջանցիները, այլեւ քրդերը եւ նույնիսկ ռուս-մալականները, սերբական ուլտրաազգամոլների խղճի վրա է խորվաթների, բոսնիացիների, կոսովցիների, կաթոլիկների, մահմեդականների դեմ կատարած էթնիկական մաքրումները:

    Ինչպես հայտարարում են շատերը, քաղաքական պատմաբանը պետք է կարողանա միաժամանակ օգտվել մանրադիտակից եւ աստղադիտակից եւ վերլուծել ոչ միայն իրադարձությունների մանրամասնությունները, այլեւ ըմբռնի ընդհանուր վիճակն ամբողջությամբ: Իսկ այդ դրությունը հայկական առասպելներին՝ իրականության հետ ընդհարման ժամանակ ողջ մնալու ոչ մի շանս չի թողնում: Որտեղ կա Գելիբոլու թերակղզին, այնտեղ կա ANZAC-ի ափ իջեցումը եւ թուրքական բանակի փայլուն հաղթանակը ու թուրք զինվորի ձեռքին անգլիայի վիրավոր սպան:

    Իսկ «ցեղասպանության» ապացույցը՝ ավաղ չկա:


    Печать
    
     
    юзерпик
    3 июля 2012 20:41
    Комментарий #1

    cialis
    Группа: Гости
    Регистрация: --
    Коментов: 0
    Новостей: 0


    Хороший сайт, добавлю к себе в закладки
     
    

    Добавление комментария

    Ваше Имя:
    Ваш E-Mail:
    Код:
    Включите эту картинку для отображения кода безопасности
    обновить, если не виден код
    Введите код:

    Օրվա լուր

    

    irevanaz.com


    ՀԱՄԱՆԱԽԱԳԱՀՆԵՐԸ ՑԱՆԿՈՒԹՅՈՒՆ ՈՒՆԵՆ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՀԱԿԱՄԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ՏՈՒԺԱԾ ՏԱՐԱԾՔՆԵՐ ԳՆԱՀԱՏՄԱՆ ԱՌԱՔԵԼՈՒԹՅՈՒՆ ԻՐԱԿԱՆԱՑՆԵԼՈՒ ՀՆԱՐԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆԸ

    «Արտգործնախարարներն ու համանախագահները քննարկել են ավելի վաղ տեղ ունեցած գագաթնաժողովներում ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորմանն ուղղված պայմանավորվածությունների իրականացմանն ուղղված քայլերը:

    Արտգործնախարարները սկզբունքորեն համաձայնություն են հայտնել համանախագահների վերամշակած փաստաթղթին, որը վերաբերում է ԵԱՀԿ նախագահի անձնական ներկայացուցչի գրասենյակի ընդլայնմանը, ցանկություն հայտնելով հնարավորինս շուտ ավարտուն տեսքի բերել փաստաթուղթը:

    Համանախագահները նաև արտգործնախարարներին հայտնել են, որ ցանկություն ունեն քննարկելու հակամարտությունից տուժած տարածքներ գնահատման առաքելություն իրականացնելու հնարավորությունը»:

    Հրատապ լուրեր

    

    irevanaz.com

         ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ     
    Մեթյու Բրայզա. «Հայաստանը առանց մեծ գին ստանալու չեն ուզում վերադարձնել օկուպացված ադրբեջանական տարածքները»

    

    irevanaz.com

         ԴԱՎՈՍԻ ՖՈՐՈՒՄ     
    Նախագահ Իլհամ Ալիևը ելույթ կունենա պանելային քննարկումներին

    

    irevanaz.com

         ԲԱՆԱԿՑԱՅԻՆ ԳՈՐԾԸՆԹԱՑ     
    Էլմար Մամեդյարով. «Ղարաբաղի վերաբերյալ միջնորդները մի շարք կրեատիվ առաջարկություններ ու կարծիքներ են առաջ քաշել»

    Վերլուծական

    

    irevanaz.com

         ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆ     
    Սարգիս Արծրունի. «ԱԳ նախարարի խորհրդական Ռոբսոնը ցանկանում է, որ ԱՄՆ-ը ջնջվի երկրի երեսից»

    

    irevanaz.com

         ՆԱԽԸՆՏՐԱԿԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆ     
    Արամ Ամատունի. «Վարչապետի անսպասելի արձակուրդը»

    

    irevanaz.com

         ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ     
    Սարգիս Արծրունի. «Չորս միլիոնանոց Հայաստանի անհեռանկար տեսլականը»

    Տեսանյութեր

    

    Реплика Сергея Строканя: Бакинская проповедь мира

    irevanaz

    

    Ավիգդոր Լիբերման. «Այսպես կոչված «հայոց ցեղասպանությունը» հանդիսանում է՝ զուտ պատմական, վիճելի ու տեսական հարց»

    irevanaz

    

    Героизация фашизма в Армении. Ереван поддерживает нацистов

    irevanaz.com

    Հարցազրույց

    

    irevanaz.com

         ՓՈՐՁԱԳԵՏԻ ԿԱՐԾԻՔ    
    Գրիգորի Տրոֆիմչուկ. «Բաքվի ու Երևանի համար առավել ընդունել է հանդիսանում Ղարաբաղի հարցով, օտարների համար փակ բանակցությունների երկկողմ ձևաչափը»

    

    irevanaz.com

         ՓՈՐՁԱԳԵՏԻ ԿԱՐԾԻՔ     
    Պավել Ֆելգենհաուեր. «Երբ և եթե Ղարաբաղյան հակամարտությունը բռնկվի, բռնկվելու է սաստիկ թափով»

    

    irevanaz.com

         ՍՆՆԿԱՑՈՂ ՀԱՅԱՍՏԱՆ      
    Վահագն Խաչատրյան. «Հայաստանում վիճակը շատ ավելի վատ է, քան կարելի է պատկերացնել»

    Ով ով է Հայաստանում

    

    irevanaz.com

    Իշխան Սերժիկի Զաքարյան - ՀՀ Վերահսկիչ պալատի նախկին նախագահ

    

    irevanaz, irevan

    Կարեն Վիլհելմի Կարապետյան – Հայաստանի Հանրապետության վարչապետ

    

    irevanaz.com

    Սարգսյան Սերժիկ Ազատի - Հայաստանի Հանրապետության նախագահ

    Մամուլում

    

    irevanaz.com

     ՔՐԵԱՕԼԻԳԱՐԽԻԿ ՀԱՅԱՍՏԱՆ 
    Մի հին թալանի պատմություն. Ծանր մեղադրանքներ ուղղված Սերժ Սարգսյանին

    Մոսկվաբնակ Լևոն Մարկոսը բաց նամակով դիմել է Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանին:

    Սա նախագահին հասցեագրված Մարկոսի առաջին նամակը չէ, սակայն այս մեկը նախորդներից տարբերվում է` որոշակի փաստերի ներկայացմամբ, Հայաստանի համակարգի պերճախոս ու դաժան նկարագրությամբ և, որ ամենակարևորն է` կոնկրետ անունների մատնանշումով:

    

    irevanaz.com

        THE WASHINGTON TIMES    
    «ԱՄՆ-ն պետք է դադարեցնեն ԼՂ անջատողականների ֆինանսավորումը»

    Ամերիկյան հեղինակավոր The Washington Times պարբերականը Վաշինգտոնին կոչ է արել դադարեցնել Հայաստանի կողմից օկուպացված Լեռնային Ղարաբաղին ցուցաբերվող ֆինանսական աջակցությունը:
    Հեղինակի կարծիքով, ԱՄՆ-ի ցուցաբերած աջակցությունը դա միայն թվեր չէ, այլ նաև որոշակի ուղերձ է պարունակում:

    

    irevanaz.com

         ԱՐՏՄԱՄՈՒԼ    
    Նուրիթ Գրինգեր. «Հայաստանը համառ է և հանդիսանում է անգութ հարևան»

    News Blaze պարբերականը հրապարակել է՝ ամերիկացի լրագրող ու հրապարակախոս Նուրիթ Գրինգերի՝ «Ադրբեջան. Զարգացման և աճի կոլեյդոսկոպ։ Մաս-I» վերնագրով հոդվածը:

    Նուրիթ Գրինգերին նշում է նաև Ադրբեջանի բնական հարստությունների, երկրում առկա նավթային հանքավայրերի մասին։

     


    Լռահոս
    

    Էլմար Մամեդյարով. «Ֆրանսիան չպետք է թույլ տա անջատողականների մուտքը երկիր»

    

    Հիքմեթ Հաջիև. «Մենք հավանում ենք ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի՝ հակամարտության կարգավորման վերաբերյալ կոչը»

    

    «Դիվանագիտությունը կարող է կանխել ԼՂ հակամարտության էսկալացիան»

    

    Էլմար Մամեդյարով. «Ադրբեջանը ԼՂ-ի հակամարտության փուլային կարգավորման համար առարկայական բանակցությունների կողմնակից է»

    

    Սարգիս Արծրունի. «ԱԳ նախարարի խորհրդական Ռոբսոնը ցանկանում է, որ ԱՄՆ-ը ջնջվի երկրի երեսից»

    

    Ֆիլիպ Ստալդեր. «Ստատուս-քվոյի պահպանումը ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման ճանապարհ չէ»

    

    Սերգեյ Լավրով. «Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը կարող են կարգավորել միայն Ադրբեջանն ու Հայաստանը»

    

    Ալի Հասանով. «ԵԱՀԿ-ը պետք է պահպանի օբյեկտիվություն և հավասարակշռություն»

    

    Հիքմեթ Գաջիև. «Բաքուն ողջունում է Լավրովի հայտարարությունը՝ հայ–ադրբեջանական հակամարտության փուլային կարգավորման վերաբերյալ»

    

    «Ադրբեջան. կարևորագույն էներգետիկ հանգույց»

    

    Արամ Մանուկյան. «Հայաստանում մնացել են վախեցած, խեղճացած, պայքարի ոչ ընդունակ բավականաչափ զանգվածներ»

    

    Այդըն Միրզազադե. «Հակամարտության կարգավորման հարցում իրական առաջընթաց չի ակնկալվում»

    

    Գեներալիտետը կպարտադրի ՀՀ պաշտպանության նախարարի իր թեկնածուին

    

    «Մենք բարձր ենք գնահատում Իտալիայի ջանքերը ԼՂ հակամարտության կարգավորման գործընթացում»

    

    Ադրբեջանական բանակի անձնակազմը որակավորման քննություններ է հանձնում

    

    Անվտանգության ծառայությունը ի վիճակի չէ ապահովել ԱՄՆ քաղաքացիների անվտանգությունը Լեռնային Ղարաբաղում

    

    Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետության հռչակումը պատմության շրջադարձային իրադարձություն էր

    

    2018 թվականը հայտարարվել է «Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետության տարի»

    

    Թբիլիսիում քննարկվել է Վրաստան-Թուրքիա-Ադրբեջան ռազմական համագործակցությունը

    

    Բագրատ Ասատրյան. «Բունտ է, որ 420 հազար մարդ մեկնել է. այս սարսափելի ցուցանիշը կպահպանվի և կավելանա»

    Copyright © 2009 IREVANAZ.COM